Κολοκυθο"μαγειρέματα"

Οι πιο πολλοί πιστεύουν ότι η κολοκύθα ήρθε από την Αμερική μετά την ανακαλύψή της. Υπάρχει , όμως, και η άποψη ότι η καταγωγή της είναι από την Αφρική. Πάντως, κάποιες ποικιλίες πρέπει να ήταν γνωστές και στην αρχαία Ελλάδα, γιατί σε κείμενα συναντάμε τις λέξεις «σικύα» και «ινδική κολοκύθη». Ωστόσο, οι αρχαιότεροι σπόροι κολοκύθας έχουν βρεθεί στο Μεξικό και χρονολογούνται από το 7000-6000 π.Χ.

Στη Βόρειο Αμερική η κολοκύθα ήταν από τις βασικές τροφές των Ινδιάνων. Οι πρώτοι αποικείς έμαθαν από τους Ινδιάνους να καλλιεργούν την κολοκύθα η οποία, μαζί με την πατάτα και την ντομάτα, ήταν από τα πρώτα σημαντικά λαχανικά μετά την ανακάλυψη της Αμερικής. Σύμφωνα με άλλες πηγές, οι πρώτοι που καλλιέργησαν την κολοκύθα ήταν οι Ετρούσκοι ή ακόμα νωρίτερα οι Φοίνικες θαλασσοπόροι. Τόσο ο Διοσκουρίδης όσο και ο Πλίνιος αναφέρουν ότι η κολοκύθα είναι «η φρεσκάδα της ανθρώπινης ζωής, το βάλσαμο για κάθε δυσκολία». Η παράδοση θέλει πάντως την κολοκύθα να στολίζει τα σπίτια ως ένδειξη ευτυχίας, ευημερίας και καλοτυχίας. Οι Αιγύπτιοι, οι Ρωμαίοι, οι Ινδοί, οι Αραβες, οι Αφρικανοί, όλοι τους είχαν ιδιαίτερες σχέσεις μες τις κολοκύθες και τις ποικιλίες της. Και οι χρήσεις δεν ήταν μόνο διατροφικές. Μ' αυτήν έφτιαχναν στεγανά δοχεία για το λάδι, το κρασί, το γάλα, τα δημητριακά. Εφτιαχναν πιάτα, μπολ, κουτάλια, ακόμα και μουσικά όργανα, όπως οι λατινοαμερικάνικες μαράκες. Ο Λατίνος ποιητής Μάρκος Βαλέριος Μαρτιάλης (40 π.Χ.-104 π.Χ.) που έζησε και πέθανε στην Ισπανία, κορόιδευε έναν αμφιτρύωνα που έβαζε κολοκύθα σε κάθε φαγητό: «Ο Καικίλιος τις κολοκύθες μπουκιές τις κάνει χίλιες. Τις τρώει για ορεκτικό, τις βάζει και στις σούπες, τις φέρνει σαν κύριο φαγητό, τις κάνει γαρνιτούρες». Λες και ήξερε ότι εκατοντάδες χρόνια μετά η κολοκύθα θα ήταν ένα από τα βασικότερα υλικά του γκουρμέ οπλοστασίου μας.

Το λαχανικό αυτό δεν ήταν σε ιδιαίτερη εκτίμηση και για αιώνες το θεωρούσαν κατάλληλο μόνο για τις κατώτερες τάξεις. Οταν έγινε γνωστή στην Ευρώπη έκανε εντύπωση περισσότερο για τη μορφή της παρά για τη χρήση της σάρκας της. Μονάχα σε δύσκολες περιόδους, όπως λιμοί και πόλεμοι, η κατανάλωσή της έφτασε στα ύψη. Στη συνέχεια άρχισαν να μελετούν, από επιστημονικής άποψης, τις φαρμακευτικές της χρήσεις. Τη χρησιμοποιούσαν ως αντιφλεγμονώδες ενώ παράλληλα θεωρούσαν ότι οι σπόροι της κολοκύθας είχαν αναφροδισιακές ιδιότητες και μπορούσαν να κατευνάσουν κάθε σεξουαλική υπερβολή... Επίσης συνιστούσαν την κολοκύθα για τις πανάδες αλλά και για τα τσιμπήματα φιδιών.

Πότε μοιάζει με μεγάλο πορτοκαλί μπουκάλι, πότε έχει μακρύ-μακρύ λαιμό, πότε είναι σαν τεράστια σταγόνα και πότε στρογγυλή, πιεσμένη στους πόλους, σαν αυτή που, με το μαγικό άγγιγμα, έγινε άμαξα για τη Σταχτοπούτα.

Κι άλλοι γνωστοί ήρωες όπως, ο Jack pumpkinhead, ένας φανταστικός ήρωας τού "Μάγου τού Οζ" που δεν φημίζεται για τη νοημοσύνη του, καθώς έχει κεφάλι κολοκύθας... (κοινώς "ο κολοκύθας"...)

ή ακόμη και το γνωστό κλασικό παραμύθι τού Tolstoi " Η πελώρια κολοκύθα"

 

Επίσης, το Halloween, η γιορτή του δυτικού κόσμου που γιορτάζεται την νύχτα της 31ης Οκτωβρίου, κατά την οποία τα μικρά παιδιά μεταμφιέζονται, κατά κανόνα σε κάτι "τρομαχτικό" και επισκέπτονται σπίτια μαζεύοντας γλυκά, το γνωστό "trick or treat". Η γιορτή αυτή μπορεί να ταυτιστεί με τις Αποκριές, όμως διαφοροποιείται κατά πολύ από αυτές μιάς και το Halloween έχει περισσότερο "μυστικιστική" χροιά.

Η ρίζα της λέξης αυτής προέρχεται από το All-hallow-even και δηλώνει την παραμονή (eve) της γιορτής των Αγίων Πάντων (All Hallows Day - All Saints Day). Το Halloween συνδέεται με την υπερφυσική δραστηριότητα. Πολλές πολιτιστικές παραδόσεις θεωρούν την ημέρα αυτή ως μία από τις ελάχιστες μέρες που μπορεί να επιτευχθεί επαφή με τον κόσμο των πνευμάτων καθώς και ότι είναι η μέρα που η μαγεία, και γενικότερα οποιαδήποτε δραστηριότητα που έχει να κάνει με το υπερφυσικό, είναι στο ζενίθ. Σήμα κατατεθέν επίσης της γιορτής αυτής είναι τα φαναράκια φτιαγμένα από πραγματικές κολοκύθες πάνω στις οποίες υπάρχουν χαραγμένα ανθρώπινα χαρακτηριστικά, άλλοτε πιο χιουμοριστικά και άλλοτε πιο τρομαχτικά.

Το έθιμο της κολοκύθας έχει ρίζες από παλιούς Ιρλανδικούς μύθους σύμφωνα με τους οποίους ένας τεμπέλης αλλά πανέξυπνος αγρότης (Τζακ) που κατάφερε να ξεγελάσει και να παγιδεύσει τον Διάβολο με έναν σταυρό. Ο Τζακ αρνήθηκε να απελευθερώσει τον Διάβολο μέχρι να καταλήξουν σε κάποια συμφωνία. Ο Τζακ δέχτηκε να τον απελευθερώσει με την προυπόθεση ότι όταν πεθάνει, ο Διάβολος να μην τον αφήσει να μπει στην Κόλαση. Πεθαίνοντας λοιπόν ο Τζακ ,η συμφωνία τηρήθηκε και έτσι δεν μπορούσε να πάει στην κόλαση. Από τότε, ο Τζακ φτιάχνει αυτά τα φανάρια από κολοκύθα, βάζει ένα κερί μέσα τους και περιπλανιέται σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης για να βρει ένα μέρος να αναπαυθεί.

Όπως και να είναι το χειμωνιάτικο αυτό λαχανικό, με την υπόγλυκη γεύση, μπορεί να ταιριάξει με πολλά υλικά, με ζάχαρη και μπαχαρικά ή με αλάτι και τυριά, με αποτέλεσμα δεκάδες νόστιμα φαγητά. Από σούπες και πουρέ μέχρι λαδερά και πίτες και από ριζότο μέχρι μαγειρευτά με κρέατα, κόκκινα και λευκά. Ακόμα και σε ομελέτα μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε! Χαμηλές οι  θερμίδες της  (μόνο 15 στα 100 γρ.), αλλά με πολλές βιταμίνες: Α, Β καροτίνη και C. Επίσης κάλιο, ασβέστιο, φώσφορο και φυτικές ίνες είναι τα στοιχεία, που την κάνουν πολύτιμη για τη διατροφή μας.

Κολοκυθοκεφτέδες με δυόσμο

450 γρ. φρέσκια κολοκύθα, ξεφλουδισμένη και ξεσποριασμένη
Αλάτι, όσο χρειάζεται  
1 μεγάλο κρεμμύδι, ψιλοκομμένο  
2 κ.γ. δυόσμο  
1 φλιτζ. αλεύρι  
Πιπέρι  
Ελαιόλαδο για το τηγάνισμα
Κομματιάζουμε την κολοκύθα. Τη βάζουμε σε σουρωτήρι, ανακατεύουμε με αλάτι και τοποθετούμε πάνω ένα βαρύ πιάτο. Αφήνουμε την κολοκύθα να στραγγίσει για 1 ώρα τουλάχιστον. Πιέζουμε χούφτες χούφτες την κολοκύθα για να βγάλει τυχόν νερό και τη βάζουμε σε ένα μπολ.

Προσθέτουμε το κρεμμύδι, τον δυόσμο, και 1/2 φλιτζ. αλεύρι. Καρυκεύουμε με αλάτι και λίγο πιπέρι. Ανακατεύουμε καλά. Προσθέτουμε περισσότερο αλεύρι εάν χρειάζεται.
Σε ένα μεγάλο βαρύ τηγάνι, ζεσταίνουμε περίπου 2,5 εκ. ελαιόλαδο μέχρι να κάψει. Με ένα κουτάλι ρίχνουμε χυλό και τηγανίζουμε αρκετούς κεφτέδες τη φορά, γυρίζοντάς τους μια φορά με σπάτουλα ώστε να ροδίσουν και από τις δύο πλευρές. Τους βγάζουμε με μια τρυπητή κουτάλα και τους στραγγίζουμε σε χαρτί κουζίνας. Επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία μέχρι να τελειώσει ο χυλός, προσθέτοντας λάδι εάν χρειαστεί. Σερβίρουμε τους κολοκυθοκεφτέδες ζεστούς.

Πουρές κολοκύθας

Τρυπάμε μια κολοκύθα δύο κιλών και την ψήνουμε ολόκληρη στον φούρνο σε θερμοκρασία 180 βαθμών Κελσίου, ώσπου να τρυπιέται εύκολα με ένα μυτερό μαχαίρι μέχρι την κοιλότητα με τους σπόρους1 με 1 1/2 ώρα.

Τις μεγαλύτερες κολοκύθες, τις κόβουμε στη μέση ή σε κομμάτια και τα ψήνουμε με την κομμένη πλευρά προς τα κάτω σε ελαφρώς λαδωμένο ταψί. Μια κολοκύθα 4 κιλών δίνει περίπου 8 φλιτζάνια πουρέ.

Όταν η κολοκύθα είναι αρκετά κρύα ώστε να μπορούμε να την πιάσουμε, αφαιρούμε τη φλούδα, την κόβουμε στη μέση, βγάζουμε τους σπόρους και τις ίνες και λειώνουμε τη μαλακή σάρκα σε πρες πουρέ ή πολυμηχάνημα. Εάν ο πουρές είναι νερουλός, τον μαγειρεύουμε σε μέτρια φωτιά ώσπου να απορροφηθούν τα υγρά του. Αυτό είναι ένα σημαντικό βήμα, γιατί ο στεγνός πουρές δουλεύεται καλύτερα όταν τον συνδυάζουμε με υλικά όπως αυγά, γάλα, ζάχαρη και αλεύρι.

Κολοκυθόσουπα

 750 gr.  κολοκύθα, καθαρισμένη, κομμένη σε μικρά κομμάτια
1 μεγάλο ξερό κρεμμύδι κομμένο σε κυβάκια
4 μεσαία καρότα
1 πατάτα
σελινόριζα
2½ φλιτζ. τσαγιού γάλα
3 κουτ. σούπας ελαιόλαδο
2 κουτ. σούπας φρέσκο τζίντζερ, τριμμένο, ή 1 κουτ. σούπας σκόνη
1 κουτ. γλυκού κάρι σε σκόνη
1 πρέζα φρεσκοτριμμένο μοσχοκάρυδο
αλάτι, φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι
Διαδικασία

Ζεσταίνουμε το λάδι σε μια μεγάλη κατσαρόλα. Προσθέτουμε το κρεμμύδι, το τζίντζερ, το κάρι και το μοσχοκάρυδο.

Σοτάρουμε για 2 λεπτά ανακατεύοντας με μια ξύλινη κουτάλα. Στη συνέχεια προσθέτουμε την κολοκύθα τα καρότα, την πατάτα και την σελινόριζα ανακατεύουμε και σοτάρουμε σε δυνατή φωτιά για ακόμη 2 - 3 λεπτά. Προσθέτουμε το γάλα, ανακατεύουμε και συμπληρώνουμε χλιαρό νερό μέχρι να σκεπαστούν καλά τα υλικά.

Αφήνουμε τη σούπα να κοχλάσει και χαμηλώνουμε τη φωτιά για να μη φουσκώσει το γάλα και χυθεί. Βράζουμε μέχρι να μαλακώσουν εντελώς η κολοκύθα και τα καρότα. Απομακρύνουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά και πολτοποιούμε λίγα-λίγα τα υλικά στον κάδο του μπλέντερ, προσθέτοντας κάθε φορά και λίγο υγρό από την κατσαρόλα.  Αν είναι πολύ πηχτή η σούπα, προσθέτουμε λίγο από το υγρό που κρατήσαμε στην άκρη (ή βραστό νεράκι), ανακατεύουμε και αφήνουμε τη σούπα να πάρει μια βράση. Αν είναι πολύ αραιή, τη βράζουμε μέχρι να αποκτήσει την πυκνότητα που θέλουμε.

Τέλος, προσθέτουμε αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι και δοκιμάζουμε. Σερβίρουμε σε μπολάκια και γαρνίρουμε με φρεσκοτηγανισμένους σε λίγο λάδι κύβους ψωμιού (κρουτόν).

Η ιστορία της σούπας είναι τόσο παλιά που ξεκινά σχεδόν από τότε που ξεκινά και η ιστορία της μαγειρικής. Από τότε που ο άνθρωπος ανακάλυψε τη φωτιά και άρχισε να ζεσταίνει κρέας μέσα σε νερό. Οι πρώτες αναφορές ξεκινούν από τη λίθινη εποχή, ενώ οι τοιχογραφίες που έχουν βρεθεί απεικονίζουν τα μέλη της φυλής ή της οικογένειας γύρω από την πυρά να πίνουν κατευθείαν από το αυτοσχέδιο σκεύος, διότι βέβαια δεν υπήρχαν κουτάλια. Οι πρώτες σούπες -όπως τις ξέρουμε σήμερα- εμφανίστηκαν το 6000 π.Χ. Η λέξη προέρχεται από το γαλλικό soupe (σουπ) ενώ η ρίζα προέρχεται από το λατινικό suppa.

Στο Μεσαίωνα, σούπα θεωρούνταν ζωμός μέσα στον οποίο έβρεχαν ψωμί ή παξιμάδι, ενώ στα ρωμαϊκά χρόνια καθώς και στη διάρκεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, η σούπα κατείχε τη θέση του κυρίως φαγητού τόσο για τους φτωχούς όσο και για τους πλούσιους, εξαιτίας της θρεπτικής της αξίας.

Μοσχάρι με κολοκύθα

500 gr. μοσχάρι σε φέτες
 700 gr κολοκύθα, καθαρισμένη
2 μέτρια ξερά κρεμμύδια, καθαρισμένα και κομμένα σε κύβους περίπου 1 εκ.
3 σκελίδες σκόρδου
1/5 φλιτζ. τσαγιού ελαιόλαδο
1/4 φλιτζ. τσαγιού κονιάκ
2 φλιτζ. τσαγιού χυμός πορτοκαλιού
χυμός από 1 λεμόνι
1 γαρίφαλο
1 μικρό ξυλάκι κανέλα
1 φύλλο δάφνης
 μοσχοκάρυδο
αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Ζεσταίνουμε το λάδι σε μια μεγάλη κατσαρόλα σε δυνατή φωτιά και ρίχνουμε τα κρεμμύδια, τα σκόρδα, το γαρίφαλο, την κανέλα, τη δάφνη, αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι. Σοτάρουμε για περίπου 3 λεπτά. Προσθέτουμε στην κατσαρόλα το κρέας. Το γυρνάμε να πάρει χρώμα από όλες τις πλευρές (για περίπου 6 λεπτά) και σβήνουμε με το κονιάκ. Όταν εξατμιστεί, προσθέτουμε το χυμό λεμονιού, το 1 φλιτζ. τσαγιού χυμό πορτοκαλιού και 1/2 φλιτζάνι νερό. Μόλις τα υγρά πάρουν μια καλή βράση, χαμηλώνουμε τη φωτιά σκεπάζουμε με το καπάκι και σιγοβράζουμε μέχρι να μαλακώσει. το κρέας

Ετοιμάζουμε την κολοκύθα, την κόβουμε σε κομμάτια μήκους 3 εκ.

  Όταν το κρέας ετοιμαστεί, δυναμώνουμε τη φωτιά, ρίχνουμε την κολοκύθα, το μοσχοκάρυδο και τον υπόλοιπο χυμό πορτοκαλιού και, όταν πάρει πάλι μια γερή βράση το φαγητό, χαμηλώνουμε τη φωτιά και σιγοβράζουμε με ξεσκέπαστη κατσαρόλα για 15 - 20 λεπτά ακόμα ή μέχρι να μαλακώσει η κολοκύθα και να δέσει η σάλτσα. 

Ριζότο με κολοκύθα

4 κουτ. ελαιόλαδο
3 φλιτζ. τσαγιού κολοκύθα, κομμένη σε μικρούς κύβους
2 ψιλοκομμένα πράσα
1,5 φλιτζ. ρύζι για ριζότο (αρμπόριο ή καρναρόλε)
1 σφηνάκι κονιάκ
1 λίτρο σπιτικός ζωμός λαχανικών ζεστός ή νερό
1/2 κουτ. γλυκού κόλιανδρος, σε σκόνη
1/4 κουτ. γλυκού τριμμένο μοσχοκάρυδο
1/2 φλιτζ. τσαγιού παρμεζάνα τριμμένη (αν θέλετε)
αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Σε μια κατσαρόλα σωτάρουμε τα πράσα με το λάδι μέχρι να εξατμιστούν τα υργά και να ροδίσουν ελαφρά. Ρίχνουμε αλατοπίπερο και το μοσχοκάρυδο, ανακατεύουμε απαλά. Προσθέτουμε   την κολοκύθα και το ρύζι σοτάρουμε για 2 λεπτά, ανακατεύοντας, ώσπου οι κόκκοι του να γίνουν διάφανοι. Σβήνουμε με το κονιάκ, ρίχνουμε αλατοπίπερο και χαμηλώνουμε τη φωτιά. Μαγειρεύουμε για 1 λεπτό, μέχρι να εξατμιστεί το αλκοόλ και με την κουτάλα της σούπας αρχίζουμε να ρίχνουμε σε δόσεις τον ζεστό ζωμό , ανακατεύοντας τακτικά ύστερα από κάθε προσθήκη. Κάθε φορά που το υγρό απορροφάται από το ρύζι, ρίχνουμε λίγο ακόμα, ώσπου το ρύζι να μαλακώσει και να χυλώσει (η διαδικασία διαρκεί 20 - 25 λεπτά). Προσθέτουμε τον κόλιανδρο και την παρμεζάνα ,ανακατεύουμε απαλά και μετά 1 λεπτό αποσύρουμε.

Pavlova

Η Anna Pavlovna (Matveïevna) Pavlova  υπήρξε κορυφαία Ρωσίδα χορεύτρια. Γεννήθηκε στην Πετρούπολη το 1882 και πέθανε στην Χάγη το 1931, αλλά στο μεταξύ είχε προλάβει να γράψει ιστορία στο σανίδι. Έγινε διάσημη σε όλο τον κόσμο για τη λυρική, ρομαντική της έκφραση και τη γοητεία της πάνω στη σκηνή. Ο Φοκίν χορογράφησε για την Πάβλοβα το Θάνατο του Κύκνου πάνω σε μουσική Σεν Σανς.

Η παγκόσμια ζαχαροπλαστική της έχει αφιερώσει μια γλυκιά κι ανάλαφρη τούρτα, όσο γλυκιά κι ανάλφρη ήταν και η ίδια όταν χόρευε πάνω στις πουέν της. Η πρώτη ιδέα για ένα τιμητικό γλύκισμα φαίνεται να γεννήθηκε στην Αυστραλία, χώρα στην οποία το 1929 η Άννα Πάβλοβα διέπρεψε στο ρόλο του λευκού κύκνου στη «Λίμνη των Κύκνων» του Τσαϊκόφσκι. Η κάτασπρη σαντιγί παρέπεμπε στο χρώμα της στολής της αιθέριας Πάβλοβα ενώ τα κόκκινα ρόδια θύμιζαν τα τριανταφυλλάκια που στόλιζαν το φόρεμα της. Σύμφωνα τώρα με το Larousse Gastronomique η συνταγή δημιουργήθηκε μετά από σχετικό διαγωνισμό που προκήρυξε εφημερίδα της Νέα Ζηλανδίας, αλλά την οριστική εκδοχή της τη χρωστάει στον σεφ Bert Sachse.

Υλικά:
Για την μαρέγκα:

• 6 ασπράδια αυγών
• 180 gr  ψιλή ζάχαρη  
• 180 gr  άχνη ζάχαρη 
  
• 1 κουταλιά γλυκού λευκό ξύδι
• 1 βανίλια

Για την κρέμα σαντιγύ:
170 γρ. κρέμα γάλακτος με 35% λιπαρά, χτυπημένη σε σαντιγύ
300 γρ. τυρί κρέμα

Για το γαρνίρισμα
Κόκκινα σπόρια ροδιού από 2 καρπούς
Χτυπήστε τα ασπράδια στο μπολ του μίξερ, σε δυνατή ταχύτητα, μέχρι να ασπρίσουν και να γίνουν σφιχτή μαρέκα. Μόνο τότε προσθέστε κουταλιά κουταλιά τη ζάχαρη, συνεχίζοντας το χτύπημα. Το μίγμα θα αρχίσει να γίνεται πυκνό και γυαλιστερό. Προσθέστε το ξύδι και τη βανίλια. Χτυπήστε λίγο ακόμα. Όταν σταματήσετε το χτύπημα προσθέσθε την άχνη ζάχαρη ανακατεύοντας ελαφρά.
Αδειάστε το μίγμα σε λαμαρίνα του φούρνου, στρωμένη με αντικολλητικό χαρτί, και απλώστε το, με το πίσω μέρος του κουταλιού, σε δίσκο 25 εκ. για να κάνετε τούρτα . Κάντε πιο βαθουλωτό το κέντρο , σαν φωλιά.
Ψήστε 100 λεπτά την σε προθερμασμένο φούρνο στους 110 βαθμούς. Εξωτερικά σχηματίζεται κρούστα . Σβήστε το φούρνο και αφήστε να κρυώσει  μέσα στο φούρνο, με κλειστή πόρτα. Σε δύο ώρες θα μπορέσετε να τις ξεκολλήσετε απαλά από το χαρτί και είναι έτοιμη για σερβίρισμα.
Σερβίρισμα:
Σε επίπεδη πιατέλα, βάλτε μια κουταλιά σαντιγύ και ακουμπήστε τη μαρέγκα (για να μην κουνιέται). Απλώστε κυματιστά τη σαντιγύ και τοποθετείστε τα φρούτα.

Sacher-torte, το σύμβολο της βιεννέζικης ζαχαροπλαστικής

 Η ιστορία αρχίζει το 1832, στην αυλή του πρίγκιπα Μέτερνιχ.

 

Όταν ο δεκαεξάχρονος μαθητευόμενος μάγειρας Φραντς Ζάχερ  αντικατέστησε τον σεφ της αυλής που ήταν άρρωστος και δημιούργησε ένα καινούριο γλυκό για τους υψηλούς καλεσμένους του πρίγκιπα.  

Το δημιούργημά του, ιδιαίτερα απλό, ενθουσίασε τους προσκεκλημένους. Δύο κομμάτια παντεσπάνι σοκολάτας που ενώνονται με μαρμελάδα βερίκοκο και από πάνω θεϊκό γλάσο σοκολάτας. Η εξάπλωση της φήμης του γλυκού πυροδότησε πολλούς θρύλους.  

Ένας απ`αυτούς λέει ότι η επαγγελματική εξέλιξη του νεαρού Φραντς Ζάχερ τον έφερε στην αυλή του κόμη φον Εστερχάζι στην Μπρατισλάβα και αργότερα στην Βουδαπέστη, όπου κι εκεί ενθουσίασε με την πασίγνωστη πια ζαχερτόρτε. 

Το 1876 ο γιος του δημιουργού, Eduard Sacher, άνοιξε το διάσημο -ομώνυμο πλέον ξενοδοχείο Sacher Hotel στον πεζόδρομο της Kärntner Straße, στην καρδιά του ιστορικού κέντρου της Βιέννης. Η γυναίκα του Άννα, γνωστή καπνίστρια πούρων, διηύθυνε το ξενοδοχείο από το 1892 έως το 1930. Στα χρόνια της, το ξενοδοχείο έγινε τόπος συνάντησης των πλούσιων και αριστοκρατών που διατηρούσαν παράνομες σχέσεις. Σήμερα είναι ένα διακρικά πολυτελές ξενοδοχείο

Στο καφέ του σερβιριζόταν φυσικά το λατρεμένο γλυκό. Από το 1934 το ξενοδοχείο πέρασε στην οικογένεια Γκούρτλερ και το μικρό μαγαζάκι δίπλα στο ξενοδοχείο μετατράπηκε σε αποκλειστικό ναό της ανάρπαστης ζαχερτόρτε που λειτουργεί μέχρι σήμερα. Η επιτυχία είναι τόσο μεγάλη, που παραγγελίες έρχονται από όλα τα μέρη της γης. Η συνταγή φυσικά κρατείται μυστική, παρά τις επίμονες προσπάθειες πολλών ζαχαροπλαστείων να τη μιμηθούν. Μάλιστα, τα ζαχαροπλαστεία Sacher  και Demel βρέθηκαν αρκετές φορές στα δικαστήρια, μέχρι το πρώτο να κερδίσει την άδεια αποκλειστικής χρήσης του τίτλου ζαχερτόρτε. Πέρα από τα συσκευασμένα κουτιά στα οποία πωλείται η ζαχερτόρτε, η απόλαυσή της (γαρνιρισμένης με άγλυκη σαντιγί) είναι ίσως μεγαλύτερη όταν σερβίρεται με ζεστό βιεννέζικο καφέ στο Cafe Central.

Τα πρώτα καφέλειτούργησαν στη Βιέννη στα μέσα του 17ου αιώνα, μετά την ήττα των Τούρκων το 1683. Ωστόσο, οι ιστορικοί επιμένουν ότι ο καφές ήταν γνωστός στην πόλη από πολύ παλιότερα. 

Τα καφέ πήραν τη μορφή που σήμερα γνωρίζουμε τα τέλη του 18ου αιώνα. Έφτασαν στην ακμή τους στα τέλη του 19ου, όταν σύχναζαν σ' αυτά παρέες ομοϊδεατών πολιτικών, καλλιτεχνών, συγγραφέων, συνθετών, γιατρών και δημοσίων υπαλλήλων.

Η συνταγή

• 150 γρ. βούτυρο
  
• 150 γρ. κουβερτούρα
  
• 150 γρ ζάχαρη
  
• 150 γρ. αλεύρι + μπέικιν πάουντερ
• 1 βανίλια
  
• 6 αυγά χωρισμένα
  
• 1 βαζο μαρμελαδα βερυκο
• γλάσο σοκολάτας

Λιώνουμε την κουβερτούρα με το βούτυρο .
Χτυπάμε τα ασπράδια σε πηχτή μαρέγκα και προσθέτουμε τη μισή ζαχαρη.

Χτυπάμε τους κρόκους με την υπόλοιπη ζάχαρη. Προσθέτουμε το μίγμα της κουβερτούρας και το αλεύρι και στο τέλος τη μαρέγκα. Ανακατεύουμε απαλά να ομογενοποιηθεί το μίγμα.
Βάζουμε σε βουτυρωμένη στρογγυλή φόρμα και ψήνουμε στους 180 για περίπου 1 ώρα.
Αφήνουμε να κρυώσει καλά και αναποδογυρίζουμε την φόρμα. Μόλις κρυώσει καλά παίρνουμε ένα μεγάλο μακρύ μαχαίρι και κόβουμε στην μέση.
Ετοιμάζουμε τώρα την γέμιση με 1 βάζο μαρμέλαδα βερίκοκο και 2 κ.γ. κονιάκ τα οποία τα βράζουμε για 2’ σε ένα κατσαρολάκι.
Τελειώνουμε πασπαλίζοντας με αχνη και  έτοιμο γλάσο το οποίο το ζεσταίνουμε σε μπεν-μαρι και περιχύνουμε την τούρτα.

http://www.sacher.com/en-original-sacher-tart.htm

Με παστό κυδώνι

Κοτόπουλο με κυδωνόπαστο

Ένα κοτόπουλο κομμένο σε κομμάτια
200 γρ. κυδωνόπαστο
4 κ.σ. μηλόξυδο
2 σκελίδες σκόρδο
αλάτι, πιπέρι, κανέλα

Διαλύουμε το κυδωνόπαστο με το μηλόξυδο σε χαμηλή φωτιά μέχρι να ομογενοποιηθούν.

Αλατοπιπερώνουμε τα κομμάτια του κοτόπουλου τα τοποθετούμε σε ταψί, προσθέτουμε το σκόρδο, περιχύνουμε με το μείγμα-γλάσο του κυδωνόπαστου και ψήνουμε για μια ώρα σε προθερμασμένο φούρνο στους 210°C. Ενδιάμεσα περιχύνουμε το κοτόπουλο με τα υγρά του. 

Το κυδωνόπαστο υπάρχει έτοιμο στην αγορά, αλλά μπορούμε να το φτιάξουμε και μόνοι μας

1. Καθαρίζουμε και κόβουμε τα 4 κυδώνια σε κύβους
2. Τα βράζουμε, προσθέτοντας 1 ποτήρι νερό, μέχρι να μαλακώσουν
3. Τα πολτοποιούμε και προσθέτουμε για κάθε κούπα πολτό ½ ζάχαρη
4. Το βράζουμε χωρίς να προσθέσουμε νερό ανακατεύοντας με ΞΥΛΙΝΟ κουτάλι, μέχρι να ξεκολλήσει από τα τοιχώματα της κατσαρόλας.
5. Απλώνουμαι το μείγμα σε αντικολλητικό χαρτί και το απλώνουμε
6. Το αφήνουμε να κρυώσει και το κόβουμε

Ο Γάλλος βασιλιάς Φραγκίσκος Α΄ λένε πως αγαπούσε τόσο το κυδωνόπαστο, που κάθε φόρα που γευόταν ένα κομμάτι σχεδόν έκλαιγε από τη χαρά του

εξαιρετικός συνδυαμός με μια πολύχρωμη σαλάτα

πράσινα ωμά λαχανικά
φέτες πορτοκάλι
κρουτόν
ανθότυρο και
λαδι-ξύδι μπαλσάμικο-μέλι

Γλυκό, γεμιστό στριφτάρι

Ζύμη με μαγιά

650 γρ. αλεύρι

1 φακελάκι ξερή μαγιά

5 κ.σ. χλιαρό νερό

300 ml χλιαρό γάλα

3 αβγά

125 γρ. βούτυρο λιωμένο

70 γρ. ζάχαρη

ελάχιστο αλάτι

Γέμιση

150 γρ. χροντοκομμένους χουρμάδες, χωρίς κουκούτσι

150 γρ. πάστα αμυγδάλου

120 γρ. μαρμελάδα πορτοκάλι

1/2 κ.γ. μοσκοκάρυδο

100 γρ. λιωμένο βούτυρο

Ετοιμάζουμε τη ζύμη μαγιάς και την αφήνουμε να φουσκώσει, ώσπου να γίνει διπλάσια.

Ετοιμάζουμε τα υλικά της γέμισης, εκτός από το βούτυρο σ΄ένα μπωλ.

Ανοίγουμε τη ζύμη σε μεγάλο χοντρό φύλλο 30Χ50 εκ. και αλείφουμε με τα 70γρ λιωμένο βούτυρο και στη συνέχεια απλώνουμε τη γέμιση. Τυλίγουμε κατά μήκος, και μετά σχηματίζουμε το στριφτάρι.

Βουτυρώνουμε ένα στρογγυλό ταψί. Τοποθετούμε το στριφτάρι και το αφήνουμε σε ζεστό μέρος να φουσκώσει ακόμη μια φορά για 30 min. Περιχύνουμε με το υπόλοιπο βούτυρο και ψήνουμε στους 180°C 50 min

Όταν κρυώσει πασπαλίζουμε με ζάχαρη άχν.

Baharat του Μεξικού

Η γεύση είναι μια από τις δύο μπαχαρικές αισθήσεις. Δεν υφίσταται χωρίς την όσφρηση. Είναι η πιο ενδιαφέρουσα (μετά το σεξ) μορφή επικοινωνίας μεταξύ των λαών.

Νίκος Πλατής

Μπαχαρικό Λεξικό*

Κέδρος, 2003

Με μια κασετίνα μπαχαρικά

από το  dean & deluca της Ν.Υ

Φτιάξαμε "ευφάνταστες" συνταγές

Guacamole

4 ώριμα αβοκάντο ξεφλουδισμένα και πολτοποιημένα χωρίς το κουκούτσι

χυμός 2 λεμονιών
3 ψιλοκομμένα φρέσκα κρεμμύδια
1,5 σκελίδα σκόρδο κοπανιστή
2 πράσινες πιπεριές κομμένες
4 τομάτες ξεφλουδισμένες και κομμένες
1/2 φλυτζανιού φρέσκο κορίανδρο
3 πιπεριές σεράνο σε κονσέρβα
αλάτι - πιπέρι
λίγη ζάχαρη

Βάζουμε στο μπλέντερ τα αβοκάντο μαζί με τα άλλα συστατικά ώσπου να γίνουν μια ομοιόμορφη κρέμα.

Εντσιλάδας με γλυκοπατάτα και σάλτσα πράσινης ντομάτας

12Χ20 εκ. τορτίγιας

Γέμιση γλυκοπατάτας

500 γρ. γλυκοπατάτες βρασμένες και πολτοποιημένες

2 κ.σ. λάδι

1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο

3 ψιλοκομμένες πιπεριές σεράνο κονσέρβας

1/3 φλυτ. σουσάμι

1 κ.γ. ρίγανη

1,5 φλυτ. τυρί κίτρινο τριμμένο

αλάτι, πιπέρι

Σάλτσα πράσινης ντομάτας

1 κιλό πράσινα ντοματάκια κονσέρβας στραγγισμένα

1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο

3 σκελίδες σκόρδο πολτοποιημένες

1/2 φλυτ. φράσκο κορίανδρο

2 κ.σ. λάδι

Ετοιμάζουμε τη γέμιση γλυκοπατάτας. Σ' ένα τηγάνι ζεσταίνουμε το λάδι και γυρίζουμε όλα τα υλικά, εκτός τού τυριού, για 10 min. Στο τέλος προσθέτουμε και τα τυριά.

Μοιράζουμε το μίγμα στις τορτίγιας και τις τυλίγουμε σε ρολά.

Πολτοποιούμε στο μπλέντερ όλα τα υλικά της πράσινης ντομάτας. Τοποθετούμε το 1/3 τού μίγματος στη βάση τού ταψιού, βάζουμε στη σειρά τις γεμισμένες τορτίγιας και καλύπτουμε με την υπόλοιπη σάλτσα. Ψήνουμε σε μέτριο φούρνο για μισή ώρα

Κοτόπουλο με τσίλι και πορτοκάλι

1 ολόκληρο κοτόπουλο

3 λωρίδες πορτοκαλόφλουδα

1 κ.σ. μέντα

2 σκελίδες σκόρδο πολτοποιημένο

1/2 φλυτ. χυμός πορτοκαλιού

3 κ.σ. αλεύρι

1/2 φλυτ. χυμός πορτοκαλιού (επιπλέον)

2 μέτρια πορτοκάλια σε φέτες

1 κ.σ. μέντα.

Σάλτσα τσίλι

2 σκελίδες σκόρδο πολτοποιημένες

1/2 κ.γ. πάπρικα

2 κ.γ. τσίλι σε σκόνη

3 κ.γ. κίμινο

2 κ.γ. κορίανδρος σε σκόνη

2 κ.σ. κέτσαπ

2 κ.σ. τεκίλα

2 κ.σ. χυμό πορτοκαλιού

 

Τρυπάμε το κοτόπουλο σε πολλά σημεία με το πιρούνι. Γεμίζουμε το εωτερικό με την πορτοκαλόφλουδα και τη μέντα και το σκόρδο. Το ψήνουμε σε δυνατό φούρνο για 30 min. Αλείφουμε το κοτόπουλο με τη σάλτσα τσίλι και ψήνουμε σε μέτριο προς δυνατό φούρνο για άλλη μία ώρα. Ενδιάμεσα περιχύνουμε το κοτόπουλο με τα υγρά του.

Βγάζουμε το κοτόπουλο από το ταψί και το διατηρούμε ζεστό. Στραγγίζουμε τη σάλτσα από το ταψί που την δένουμε με το αλεύρι και τον χυμό πορτοκαλιού σε κατσαρολάκι. Στο τέλος προσθέτουμε τα πορτοκάλια και τη μέντα

Τάρτα σοκολάτας με πορτοκάλι

Βάση

• 175 γρ. βούτυρο ξεπαγωμένο (μισό πακέτο)
• 2 φλ. τσαγιού αλεύρι για όλες τις χρήσεις
• 1/2 φλ. τσαγιού ζάχαρη
• 1/2 κουτ. γλυκού μπέικιν πάουντερ
• 1 κουτ. γλυκού κανέλλα
• 1 κουτ. γλυκού ξύσμα πορτοκαλιού
• 1 κουτ. σούπας κονιάκ

Ετοιμάζουμε γλυκιά βάση τάρτας και την ψήνουμε για 15 min σε προθερμασμένο φούρνο.

Για την κρέμα σοκολάτας:

• 300 γρ. κουβερτούρα
• 200 ml. κρέμα γάλακτος με χαμηλά λιπαρά

Ζεσταίνουμε σε κατσαρολάκι την κρέμα γάλακτος και προσθέτουμε την κουβερτούρα. Ανακατεύουμε μέχρι να λιώσει εντελώς και αδειάζουμε το μίγμα στην τάρτα. Ψήνουμε στο φούρνο για 15 min.

Κρέμα πορτοκάλι 

2 κ.σ. ξύσμα πορτοκάλι

1,5 φλυτ. ζάχαρη

6 κ.σ. κορν φλάουρ

2 φλυτ. φρέσκο χυμό πορτοκαλιού

Σε κατσαρολάκι και σιγανή φωτιά ανακατεύουμε όλα τα υλικά μέχρι να πήξει η κρέμα. Τοποθετούμε πάνω από την τάρτα με τη σοκολάτα και βάζουμε στο ψυγείο.

Και φυσικά margarita

 

• 60 ml Τεκίλα
• 2 κ.σ. τριπλ σεκ
• 2 κ.σ. φρέσκο χυμό λάιμ
• 1 κ.γ. απλό σιρόπι (δες υποσημείωση)
• 1 φλ. παγάκια

1. Βάζουμε όλα τα συστατικά σε ένα μπλέντερ.
   
2. βρέχουμε λίγο το χείλος του τα βάζουμε σε χοντρό αλάτι (ώστε να κολλήσει πάνω).
   
3. Μετά στολίζουμε με ένα κομμάτι λάιμ.

Ιστορίες για τον λόγο που πρωτοφτιάχθηκε μια Margarita, υπάρχουν πολλές. Το μόνο που τις συνδέει είναι πως όλες έχουν ως πρωταγωνίστρια μια Μαργαρίτα.
Είτε αυτή είναι η Marguerite Hemery για την οποία ο φίλος της και μπαρμαν στο Los Dos Republicas του Mexico city το έφτιαξε ειδικά για αυτήν το 1934, είτε είναι αφιερωμένο στην νύφη του Daniel Negrete, Margarita μια μερα πριν το γάμο της με τον αδερφό του το 1936, ή ακόμη το έφτιαξαν για την τραγουδίστρια Peggy Margaret Lee κάπου στα τέλη του ‘40.
Άλλες εικασίες λένε πως το ποτό φτιάχτηκε προς τιμήν της Rita (από το Margarita) Heyworth. Αυτή η ιστορία (ότι δηλαδή εμπνεύστηκαν από την ηθοποιό), είναι και η πιο διαδεδομένη.

*Μπαχαρικό λεξικό
Ένα παρ' ολίγον σοφό βιβλίο κουζινικού, γιατροσοφιστικού, λογοτεχνικού, λαογραφικού, (ελαφρώς) βιοχημικού και (στο έπακρο) ιστορικού περιεχομένου.

 

Ένα παρ' ολίγον σοφό βιβλίο κουζινικού, γιατροσοφιστικού, λογοτεχνικού, λαογραφικού, (ελαφρώς) βιοχημικού και (στο έπακρο) ιστορικού περιεχομένου.

Ο Νίκος Πλατής για να γράψει το "Μπαχαρικό λεξικό" χρειάστηκε να ταξιδέψει σε τέσσερις ηπείρους: Ευρώπη, Αφρική, Ασία και Αμερική. Στην Ινδία πλανήθηκε σε φυτείες ολόκληρες από cardamon (καρδάμωμο), στην Ουγγαρία του Νότου περπάτησε σε ολοκόκκινους και πανέμορφους πιπερώνες με ώριμες πάπρικες και στο Μαρόκο έτυχε να δει μια αγορά που θύμιζε μάντρα με οικοδομικά υλικά, όπου νωχελικοί άντρες με τουρμπάνια πουλούσαν κι αγοράζανε χύμα ορυκτό αλάτι σε τσίγκινα τάσια των πέντε κιλών, με την ίδια σοβαρότητα που συναλλάσσονται οι Ολλανδοί μεγαλέμποροι διαμαντιών.

Μέχρι στα μυστικά στενά του Σαν Αντόνιο (μεξικάνικη αγορά Τέξας) βρέθηκε, στις λαϊκές αγορές του Ισραήλ (Ιερουσαλήμ κυρίως), στην Τιχουάνα του Μεξικό (Μεξικό), στη «σκοτεινή πλευρά» της Αβάνας και στο Μισίρ-τσαρσι της Κωνσταντινούπολης.

Σοκαλατένια τούρτα με βατόμουρα

Βάση

12 αβγα

250 γρ, ζάχαρη

100 γρ. αλεύρι

150 γρ. κακάο

μπέικιν

ξύσμα πορτοκαλιού

Γέμιση

500 γρ. φυτική κτέμα σαντιγί

1 βάζο μαρμελάδα βατόμουρο

5 κ.σ. κονιάκ

200 γρ φρέσκα βατόμουρα

Επικάλυψη

6 ασπράδια

5 κ.σ. ζάχαρη

Βάση-Παντεσπάνι

Χτυπάμε  τ' ασπράδια με τη μισή ζάχαρη σε σφιχτή μαρέγκα. Χτυπάμε τους κρόκους με την υπόλοιπη ζάχαρη και προσθέτουμε εναλλάξ το μίγμα- αλεριού, κακάο, μπέικιν- και τη μαρέγκα. Προσθέτουμε το ξύσμα πορτοκαλιού.

Ψήνουμε σε βουτυρωμένο κι αλευρωμένο ταψί 24 εκ. στους 170 για 30 λεπτά. Όταν κρυώσει ξεφορμάρουμε.

Το χωρίζουμε σε τρεις πάτους

Γέμιση

Ζεσταίνουμε την μαρμελάδα, να ρευστοποιηθεί, και προσθέτουμε το κονιάκ.

Συναρμολόγηση

Τοποθετούμε τον πρώτο πάτο σε σταθερή βάση που μπαίνει στον φούρνο και αλείφουμε με την μισή ποσότητα μαρμελάδας, προσθέτουμε από πάνω τη μισή σαντιγύ και ρίχνουμε λίγα βατόμουρα. Τοποθετούμε από πάνω τον δεύτερο πάτο και ξαναστρώνουμε την υπόλοιπη μαρμελάδα, σαντιγή και βατόμουρα. Τοποθετούμε και τον τρίτο πάτο.

Επικάλυψη

Χτυπάμε στη δυνατή ταχύτητα τ' ασπράδια με τη ζάχαρη σε σφιχτή μαρέγκα. Στρώνουμε με το κουτάλι την μαρέγκα πάνω και γύρω από το γλυκό. Το ψήνουμε σε δυνατό γκριλ για 7 min. Μπορούμε να προσθέσουμε βατόμουρα και πασπαλίζουμε με ζάχαρη άχνη.

Καλή και γλυκιά Χρονιά!!!

muffins

Της Νάγιας

1 φλυτζάνι αλεύρι
400γρ κουβερτούρα
200 γρ βούτυρο
1 φλυτζάνι ζάχαρη
6 αβγά
2 φακελάκια βανίλια
μισό φλυτζάνι χυμό πορτοκαλιού

Λιώνουμε και κρυώνουμε την κουβερτούρα.
Χτυπάμε το βούτυρο με τη ζάχαρη και προσθέτουμε ένα ένα τα αβγά. Προσθέτουμε στο μίγμα τον χυμό, τη βανίλια και εναλλάξ το αλεύρι και την κουβερτούρα.
Μοιράζουμε το μίγμασε 12 φορμίτσες για μάφινς και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180°C για 20 min.
Εφ' όσον κρυώσουμε ξεφορμάρουμε και τα στολίζουμε με γλάσο σοκολάτας και καραμελίτσες

Το παντζάρι ή Beta Bulgaris

«Το παντζάρι είναι καλύτερο σύμβολο της σεμνότητας από ένα τριαντάφυλλο. Το χρώμα του είναι υπέροχο, κρύβεται από την κοινή θέα αποτελεσματικότερα και πέραν τούτου τρώγεται ευχάριστα και φτιάχνει εξαιρετική ζάχαρη...».

Σάμιουελ Μπάτλερ (1835-1902)

 

Το παντζάρι καταναλώνονταν  από τους αρχαίους Έλληνες ως ορεκτικό, όπου τα φύλλα του μαγειρεύονταν με μέλι και κρασί. Η ρίζα του, χρησιμοποιούνταν ως θεραπευτικό μέσο για τον πυρετό, δερματικά προβλήματα καθώς και διαταραχές πέψης. Μάλιστα, η φυσική χρωστική του παντζαριού χρησιμοποιήθηκε ως βαφή μαλλιών κατά τον 16ο αιώνα.

 Επιπλέον, εδώ και αιώνες το παντζάρι θεωρείται πως έχει πιθανές αντικαρκινικές ιδιότητες λόγω των αντιοξειδωτικών φυτοχημικών συστατικών που περιέχει. Πέρα από τις θεραπευτικές του ιδιότητες, ενδιαφέρον έχει να ανατρέξουμε στην  λαογραφία της Αγγλίας, όπου εκεί αναφερόταν πως εάν ένας άντρας και μια γυναίκα φάνε από το ίδιο παντζάρι, τότε θα ερωτευτούν. 

Αποτελεί εξαιρετική πηγή βιταμινών και ιχνοστοιχείων, ενώ ταυτόχρονα είναι ο ιδανικός τρόπος για να συνδυάσετε εκλεπτυσμένη γεύση με χαμηλές θερμίδες (44 θερμίδες/100 γραμμ.)

Το χαρακτηριστικό χρώμα του παντζαριού οφείλεται στις βεταλαΐνες, οι οποίες είναι υδατοδιαλυτές χρωστικές και ταξινομούνται στις κόκκινες βετακυανίνες και κίτρινες βεταξανθίνες. Η κύρια βετακυανίνη είναι η βετανίνη, που αποτελεί το 75 έως 95% των συνολικών χρωστικών του παντζαριού.

Όσον αφορά τις ιδιότητες του παντζαριού, θα πρέπει να τονίσουμε ότι καταπολεμά εμπύρετες καταστάσεις, όπως η γρίπη, η βρογχίτιδα και άλλες, ανακουφίζει τον οργανισμό από τις συνέπειες μιας γαστρορραγίας, λειτουργεί ως πρώτης τάξης φυσικό καθαρτικό και διαθέτει αιμοποιητικές ιδιότητες. Ως εκ τούτου, είναι απαραίτητο συμπλήρωμα διατροφής για όσους πάσχουν από αναιμία.

Όσο για το χυμό του, οι ειδικοί τονίζουν ότι είναι πολύ καλό φάρμακο για προβλήματα υπέρτασης, καρδιαγγειακά και αρτηριοσκλήρωσης, ενώ καθαρίζει τα νεφρά και τη χολή. Επίσης, ο χυμός του μαζί με μία κουταλιά μέλι πριν από το πρωινό ανακουφίζει τα συμπτώματα ενός στομαχικού έλκους. Τέλος, κάποιες έρευνες έχουν αποδείξει ότι ένα συστατικό τους ανεβάζει ένα από τα επίπεδα ενός ενζύμου που φαίνεται πως καταπολεμά κάποια είδη καρκίνων.

Παντζαρόσουπα 

2 κουταλιές ελαιόλαδο

4 παντζάρια (μόνο τους βολβούς)

2 πατάτες και 2 καρότα

2 μεγάλα κρεμμύδια

3 σκελίδες σκόρδο

2-3 κλωνάρια σέλερι

6 φλιτζάνια ζωμό λαχανικών

1 κουταλιά ξύδι

1 φλιτζάνι γιαούρτι

Μαϊντανό

Αλάτι και πιπέρι

Διαδικασία

Σε κατσαρόλα με λάδι, σοτάρουμε τα παντζάρια, τις πατάτες, τα κρεμμύδια, το σκόρδο και το σέλερι χοντροκομμένα. Σκεπάζουμε με το καπάκι κι αφήνουμε σε σιγανή φωτιά ν αχνίζουν για 30 min. Προσθέτετε το ζωμό, αλάτι και πιπέρι και αφήνετε το φαγητό να σιγοβράσει για 30-35΄. Βάζετε το μείγμα στο μπλέντερ και το πολτοποιείτε για να γίνει κρέμα. Στη συνέχεια, το ρίχνετε και πάλι στην κατσαρόλα. Όταν αρχίσει να βράζει, προσθέτετε το ξύδι και σιγοβράζετε για 2-3΄.Σερβίρουμε με γιαούρτι και μαϊδανό.

Σαλάτα με παντζάρι και ξινόμηλο 

• 4 μεγάλους βολβούς παντζάρια
• 2 ξινόμηλα μεσαίου μεγέθους
• 1/2 φλιτζάνι καρυδόψιχα χοντροκομμένη
• 1/2 κιλό γιαούρτι
• 2 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
• 2 κουταλιές ξύδι
• 1/2 κουταλιά μουστάρδα
• αλάτι - πιπέρι

Πλένουμε καλά τους βολβούς και τους βράζουμε. Μόλις βράσουν και κρυώσουν σ'ένα μπολ τους κόβουμε στην μέση και σε λεπτές φέτες, κόβουμε και το μήλο σε λεπτά και μικρά κυβάκια.Στην συνέχεια βάζουμε το γιαούρτι και ανακατεύουμε πολύ καλά να πάει παντού και να ενωθεί με τα υπόλοιπα.Έπειτα βάζουμε στο μπλέντερ το λάδι , το ξύδι, την μουστάρδα,αλάτι, πιπέρι και τα χτυπάμε πολύ καλά. Με αυτό περιχύνουμε την σαλάτα και ανακατεύουμε πάλι πολύ καλά.Τέλος την βάζουμε σε ένα μπολ σαλάτας και γαρνίρουμε με την καρυδόψιχα

Με το αόρατο μελάνι τού κρεμμυδιού

Ταρτάκια καραμελωμένου κρεμμυδιού

Υλικά
1 φύλλο ζύμης κουρού
τυρί μασκαρπόνε
κύμινο
πιπέρι
250 gr. κρεμμύδια σε ροδέλες
150 gr. ζάχαρη
50 ml χυμός μήλου ή αχλαδιού

Διαδικασία
Βράζουμε τα κρεμμύδια σε 100 ml. βραστό νερό για 15 min. Τα σουρώνουμε και τα ρίχνουμε σε αντικολλητικό τηγάνι μαζί με τη ζάχαρη και 100 ml νερό. Βράζουμε ανακατεύοντας μέχρι να πάρουν χρυσαφί χρώμα και να δέσει το σιρόπι. Προσθέτουμε τον χυμό και βράζουμε για 10 min.
Ανοίγουμε το φύλλο και κόβουμε με το άνοιγμα φαρδύστομου ποτηριού (σαμπάνιας) σε 12 δισκάκια.

Τοποθετούμε σε ειδικά φορμάκια τάρτας τη ζύμη και μοιράζουμε στο καθένα από μια κουταλιά μασκαρπόνε και μια καραμελωμένα κρεμμύδια.
Πασπαλίζουμε με κύμινο και πιπέρι
Ψήνουμε στους 180°C για 30 min.

Κρεμμυδόσουπα

 

Υλικά
5 κρεμμύδια σε λεπτά φετάκια
3 κουτ. ελαιόλαδο
2 κουτ. σούπας αλεύρι
1 λίτρο ζωμό κότας ή λαχανικών, πολύ ζεστός
1 λίτρο γάλα
αλάτι
Για το σερβίρισμα:
1 μπαγκέτα
λίγο ελαιόλαδο
200 γρ. γραβιέρα τριμμένη
φρεσκοτριμμένο πιπέρι
Διαδικασία

Βάζουμε στην κατσαρόλα το λάδι και όταν ζεσταθεί λίγο, ρίχνουμε τα κρεμμύδια και τα σοτάρουμε ανακατεύοντας έως ότου  γίνουν διαφανή  μαλακώσουν χωρίς να πάρουν χρώμα. Πασπαλίζουμε το αλεύρι και συνεχίζουμε το σοτάρισμα ανακατεύοντας διαρκώς μέχρι να ψηθεί κι αυτό. Αλατίζουμε και προσθέτουμε το ζωμό βραστό και το γάλα Μπορούμε να κρατήσουμε λίγο και να το προσθέσουμε αργότερα για να ρυθμίσουμε την πυκνότητα της σούπας. Μαγειρεύουμε 20 - 30 λεπτά. Αν θέλουμε, μπορούμε μόλις μαγειρευτεί να την περάσουμε στο μπλέντερ.

Κόβουμε φέτες από την μπαγκέτα, τις απλώνουμε σε ταψί, τις ραντίζουμε με ελάχιστο λάδι και τις βάζουμε στο φούρνο να στεγνώσουν καλά, να γίνουν σαν φρυγανιές. Όταν είμαστε έτοιμοι για το σερβίρισμα, βάζουμε τριμμένη γραβιέρα πάνω στις ψημένες φέτες του ψωμιού και τις βάζουμε στο γκριλ να λιώσει το τυρί. Βάζουμε στα πιάτα τη σούπα και 1 - 2 φέτες με το λιωμένο τυρί από πάνω.

Το κρεμμύδι ανήκει στην οικογένεια Allium Cepa σε όλες του τις μορφές έχει ηλικία κάπου 5.000 ετών και μάλλον κατάγεται από την κεντρική Ασία. Εγκυρότερες πηγές, όμως, αναφέρουν ως πιθανότερο τόπο καταγωγής του το Ιράν και το Δυτικό Πακιστάν. Όλοι, πάντως, οι ιστορικοί της διατροφής συμφωνούν ότι το κρεμμύδι αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της προϊστορικής σίτισης. Πιθανολογείται ότι το φυτό ήταν γνωστό σε κάποιους λαούς (Ινδία, Κίνα, Μέση Ανατολή) ήδη από τα αρχαία χρόνια. Φαίνεται πως ο χυμός του κρεμμυδιού χρησιμοποιούνταν για διάφορους θεραπευτικούς σκοπούς. Στην Ελλάδα, το κρεμμύδι αναφέρεται από την εποχή του Ομήρου ενώ θεωρείται και λαϊκό μετεωρολογικό εργαλείο καθώς στοιχεία της Ελληνικής λαογραφίας αναφέρουν ότι όσο περισσότερα «στρώματα» έχει το κρεμμύδι τόσο πιο βαρύς θα είναι ο χειμώνας. Υπάρχει και η έκφραση «ντυμένος σαν κρεμμύδι» για κάποιον που είναι ντυμένος βαριά.
Στην αρχαία Αίγυπτο, το κρεμμύδι ήταν αντικείμενο λατρείας. Κρεμμύδια έχουν βρεθεί δίπλα, πάνω αλλά και μέσα σε μούμιες. Οπως του βασιλιά Ραμσή IV που πέθανε το 1160 π.Χ. στον οποίον οι ταριχευτές του είχαν τοποθετήσει κρεμμύδια στις εγκοπές των ματιών του. Πίστευαν, οι Αιγύπτιοι, ότι το κρεμμύδι καθώς είναι στρογγυλό με κυκλική δομή στο εσωτερικό του συμβολίζει την αιωνιότητα της ζωής αλλά και ότι μπορεί να νικήσει τον θάνατο και να επαναφέρει την αναπνοή στον νεκρό. Γι' αυτό και σε πολλούς τάφους Φαραώ βρέθηκαν απολιθώματα από φυτρωμένα κρεμμύδια. Οσο για την αναπνοή στους ζωντανούς δεν κάνει και πολλά πράγματα, απεναντίας. Ενας παλαιός τουρκικός μύθος δίνει την απάντηση: όταν ο Σατανάς εξεδιώχθη από τον Παράδεισο, εκεί όπου πρωτοπάτησε το αριστερό του πόδι φύτρωσε σκόρδο και όπου πάτησε το δεξί, φύτρωσε το κρεμμύδι.

Ο ζωμός του χρησιμοποιείται και σαν "αόρατο μελάνι" και, όπως συμβαίνει με το χυμό τού λεμονιού, μπορεί ότι γραφεί με κρεμμυδόζουμο να διαβαστεί μόνο αν το χαρτί ζεσταθεί. 

Είναι φτωχό σε θερμίδες και νάτριο, ενώ δεν έχει χοληστερίνη. Είναι πλούσιο σε φυτοχημικές ουσίες, όπως δισουλφίδια και τρισουλφίδια, που είναι υπεύθυνα για τη χαρακτηριστική μυρωδιά του, αλλά και για τις αντιμικροβιακές και αντικαρκινικές του ιδιότητες. Προσφέρει στον οργανισμό βιταμίνες Β6 και C, φυτικές ίνες, κάλιο, ασβέστιο, μαγγάνιο, χρώμιο και φυλλικό οξύ.

Η διατροφική αξία του κρεμμυδιού βασίζεται σε δυο κατηγορίες φλαβονοειδών, που ονομάζονται φλαβονόλες και ανθοκυανίνες, που έχουν ισχυρή αντιοξειδωτική δράση.

Πολλές είναι οι επιδημιολογικές έρευνες που υποστηρίζουν ότι τα φλαβονοειδή και ιδιαίτερα η κουερσετίνη που περιέχουν το κρεμμύδι και άλλες τροφές αναστέλλουν τη δράση και την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων.

Πολλοί ερευνητές θεωρούν ότι τα αλυλ-προπυλ-δισουλφίδια που περιέ­χει το κρεμμύδι είναι υπεύθυνα για τη μείωση των επιπέδων σακχάρου, καθώς αυξάνουν την ποσότητα της ελεύθερης διαθέσιμης ινσουλίνης στο αίμα

Η συχνή κατανάλωση κρεμμυδιού έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τα επίπεδα χοληστερί­νης, καθώς και την υψηλή ­αρτηριακή πίεση. Αποτέλεσμα είναι η κατανάλωση κρεμμυδιού να δρα προληπτικά κατά της εμφάνισης στεφανιαίας νόσου, αθηροσκλήρωσης και εμφράγματος. Αυτό οφείλεται κυρίως στα σουλφιδικά του συστατικά (φλαβονοειδή). Τα τελευταία, σε συνδυασμό με το χρώμιο και τη βιταμίνη Β6 που περιέχει το κρεμμύδι, μειώνουν τα επίπεδα ομο­κυστεΐ­νης στο αίμα, που αποτελεί έναν ακόμη σημαντικό παράγοντα κινδύνου για καρδιακή ανακοπή και έμφραγμα.

Πολλά συστατικά του κρεμμυδιού συμβάλλουν στη μείωση της οξύτητας των συμπτωμάτων που σχε­τίζονται με φλεγμονώδεις καταστάσεις, είτε αυτές οφείλονται σε οστεοαρθρίτιδα και ρευματοειδή αρθρίτιδα είτε σε αλλεργικό φλεγμονώδες άσθμα και σε αναπνευστική συμφόρηση λόγω κοινού κρυολογήματος.

Η κατανάλωση κρεμ­μυδιού βοηθά στη διατήρηση της οστικής πυκνότητας, με τρόπο μάλιστα αντίστοιχο της φαρμακευτικής αγωγής που χορηγείται σε ασθενείς με οστεοπόρωση.   

  

Σούπα με μπρόκολο, η πράσινη

Υλικά
Τα μπουκετάκια από 2 μεγάλα μπρόκολα
2 μέτριες πατάτες
2 καρότα
2 κρεμμύδια
2 σκελίδες σκόρδο
4 κουτ. σούπας ελαιόλαδο
1 λίτρο ζωμό λαχανικών
αλάτι
πιπέρι
1 κουτ. γλυκ. κύμινο
1 κουτ. γλυκ. κάρυ
τυρί μασκαρπόνε
κρουτόν


Διαδικασία

Σωτάρουμε στην κατσαρόλα με το ελαιόλαδο προσθέτοντας με τη σειρά το κρεμμύδι και το σκόρδο ψιλοκομμένα, τις πατάτες και τα καρότα σε κύβους, τα μπουκετάκια τού μπρόκολο. Προσθέτουμε τον ζωμό των λαχανικών, το αλάτι, το πιπέρι, το κύμινο και το κάρυ. Σιγοβράζουμε περίπου 40 min. Πολτοποιούμε το μείγμα της κατσαρόλας σε δόσεις στο μπλέντερ και ξαναβράζουμε 2-3 min να ομογενοποιηθεί το μίγμα.

Σερβίρουμε με μια κουταλιά μασκαρπόνε και κρουτόν.

κι εδώ