Στην άλλη πλευρά τού Ατλαντικού, μια ιδιαιτερότητα...

«Μονάχα σαν άνθρωποι του καιρού μας -ας μη φοβόμαστε να το ομολογούμε-, σαν άνθρωποι του βιομηχανικού πολιτισμού και της “ατομικής” εποχής, μπορούμε, από δω και πέρα, να ζήσουμε αληθινά, να στοχαστούμε γόνιμα και να δημιουργήσουμε οτιδήποτε. Αυτή είναι, νομίζω, η κύρια χρησιμότητα του ταξιδιού στην Αμερική και της όποιας μελέτης της ζωής της και του πολιτισμού της: ότι μας ανοίγει ορίζοντες που τους είχαμε μέσα μας και δεν τους ξέραμε, μας ξεσκεπάζει πιθανότητες της ύπαρξής μας, μας επιτρέπει να προαισθανθούμε, να μαντέψουμε, να σκεφτούμε κάτι από τον αυριανό κόσμο, μ’ ενθουσιασμό ή με δέος...»

Γιώργος Θεοτοκάς
Δοκίμιο για την Αμερική
Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 2009

«Η Θεία Πρόνοια δεν δημιούργησε το ανθρώπινο είδος ως εντελώς ανεξάρτητο, ούτε όμως κατασκεύασε τον άνθρωπο ως δούλο. Χαράζει γύρω από τον καθένα έναν μοιραίο κύκλο από όπου κανείς δεν μπορεί να εξέλθει. Μέσα όμως στα πλατιά αυτά όρια ο άνθρωπος είναι ισχυρός και ελεύθερος. Τα έθνη της εποχής μας δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς παρά να θεσπίσουν ίσες δυνατότητες για όλους στο πλαίσιό τους. Αλλά εξαρτάται από τα ίδια τα έθνη αν η ισότητα αυτά θα τα οδηγήσει στη δουλεία ή στην ελευθερία, στα φώτα ή στη βαρβαρότητα, στην προκοπή ή στην αθλιότητα».
Alexis de Tocqueville
Η δημοκρατία στην Αμερική
μτφ. Μπάμπης Λυκούδης
Στοχαστής, 2008.


«Πού είμαι, Θε μου, σε ποια γη, σε ποια χώρα; Τι κάνουμε με τη ζωή μας κάθε λεπτό που περνά; Θα 'θελες να μάθεις τι σκέφτομαι για το μέλλον; "Πιες παστεριωμένο γάλα, πλούσιο σε βιταμίνη D". Θέλεις να ξέρεις ποια είναι τα όνειρά μου; "Ο Τζιμ Κέλλυ πουλά τα καλύτερα μεταχειρισμένα αμάξια". Κι αν θ' αποχτήσουμε πολλά λεφτά τι θα τα κάνουμε; "Θα κάνουμε ακόμα ένα αποχωρητήριο, γιατί στον άνδρα μου και σε μένα μας αρέσει πολύ να διαβάζουμε στον καμπινέ. Συνήθως εκεί τελειώνουμε ολόκληρα βιβλία". Που είμαι, Θε μου, σε ποια γη; Η τοπική εφημερίδα "Καθημερινός Φρουρός" γράφει για τους γάμους, τις εκκλησιές, διαφημίζει τα νέα απορρυπαντικά. Στην έρευνα για το αν η μητρότητα επηρεάζεται απ' την ηλικία της μήτρας, μια μητέρα απαντά: "Γέννησα το παιδί μου όταν είχα περάσει πια τα σαράντα. Και το παιδί χαίρει άκρας υγείας..." Μα τι θα γίνουν τόσα μωρά, τόσα σκυλιά, τόσα...»
Βασιλικός, Βασίλης
Η μυθολογία της Αμερικής
Ελληνικά Γράμματα, 2005

Ο ΕΡΩΤΑΣ

Πρός Ζόφον

Είδα όνειρο ήμουν ξυλοκόπος απόστασα και βγαίνοντας από
το δάσος
ένα δέντρο μοναχό στο φως το κόβεις αύριο με τη σειρά του
το λησμονάς
εκεί που έγειρα στη ρίζα του με πήρε ο ύπνος βλέπω πάλι
όνειρο το τσεκούρι μου
γινόταν φίδι τύλιγε το δέντρο απ' τον κορμό του χώθηκε
στα φύλλα
τότε κείνο άνθισε με σκέπαζαν τ' άνθη του ο ίσκιος του δροσιά
γυναίκας που μ' αγκάλιαζε με ξαναγύριζε στην πρώτη μου ζωή
πρόσωπο δεν έβλεπα μόνο το γιασεμί στα σκοτεινά μαλλιά της
βάθαινα
μέσα σε δάκρυα και φιλιά και μπαίνοντας στη νύχτα τώρα
του ονείρου ήταν
καράβι το δέντρο κι άλμπουρο το τσεκούρι κι απάνω του δεμένοι
με το φίδι για σκοινί
εγώ με τη γυναίκα να μας κόβει ο άνεμος γυμνούς καθώς
η πελώρια πλώρη
έστριβε αργά προς το μεγάλο σκοτάδι.

Παυλόπουλος, Γιώργης
Γράμματα από την Αμερική
Γαβριηλίδης, 2008

Περιπαιχτικά αναποδογυρίσματα σε δύσκολους καιρούς...

Ήτανε μια Κυρία στο "Βρυντίριον"
που έλεγε σε μια φίλη της: "Μυστήριον
τί έχει πάθει αυτός ο Κύριος
κ' έχει δέσει ο αλιτήριος
στα σκέλη του τοιούτον μολυντήριον."

Από τα "Εντεψίζικα" τού(Μαθιού Πασχάλη) Γ. Σεφέρη
Φιλ. Επιμ.: (Γ.Π. Ευτυχίδη) Γ.Π. Σαββίδη,
Αθήνα: Λέσχη 1989.

Εντεψίζικα, «πιπεράτα ανέκδοτα των Κρητότουρκων που εκδιώχθηκαν από την πατρίδα τους με τις σχετικές ανταλλαγές πληθυσμών»
Από το τούρκικο edepziz —σημαίνει ανάγωγος, άνθρωπος χωρίς τρόπους, αυθάδης και βωμολόχος.

Γ. Σεφέρης έχει γράψει μια συλλογή ποιημάτων με τον γενικό τίτλο «Τα Εντεψίζικα». Εκδόθηκαν μετά τον θάνατό του. Στη σχετική έκδοση τόσο ο ποιητής, όσο και ο επιμελητής, παρουσιάζονται με ψευδώνυμα (Μάθιος Πασχάλης: Γ.Σεφέρης, Γ.Π. Ευτυχίδης: Γ.Π. Σαββίδης). Ποιήματα που, μάλλον, ανατρέπουν τη στερεότυπη εικόνα που του έχει αποδοθεί.

Γράφει ο επιμελητής : «Κανονικώς και τα τριάντα στιχουργήματα θα έπρεπε να είχαν συμπεριληφθεί στο τρίτο μέρος του Τετραδίου Γυμνασμάτων Β΄. Πάλι καλά όμως που οι προ δεκαετίας ακόμα εύλογες νομικές και ηθικές επιφυλάξεις για την δημοσίευσή τους έχουν βαθμηδόν ατονήσει». Σύμφωνα με τη μαρτυρία του ίδιου του Σαββίδη, η έκδοσή τους έγινε χωρίς την εντολή του Σεφέρη.

Ο ίδιος ο επιμελητής, Γ.Π. Σαββίδης, μεταφράζει τον τίτλο της συλλογής Εντεψίζικα ως "ξεδιάντροπες υποθέσεις" στο βίβλίο Ένα στίλβον ποδήλατο, Δεκαέξι συνομιλίες για τη νεοελληνική λογοτεχνία, της Andriette Stathi - Schoorel, Πατάκης 2003.

Ένα βιβλίο που περιέχει δεκαέξι συνεντεύξεις με εξέχοντες Έλληνες λογοτέχνες και κριτικούς, καθώς και με μεταφραστές των έργων τους, οι περισσότερες από τις οποίες πραγματοποιήθηκαν την περίοδο 1985-1990 στο πλαίσιο συνεργασίας της Ανδριέττας Στάθη-Σχώρελ με το βελγικό ραδιόφωνο για μια σειρά εκπομπών με θέμα τη νεοελληνική λογοτεχνία.

"Ελύτης, Εγγονόπουλος, Καβάφης και έστω κατά φαντασία, Εμπειρίκος. Από την συντροφιά δεν θα μπορούσε να λείπει ο Σεφέρης, που πέθανε δυστυχώς νωρίς και η συζήτηση έγινε και πάλι με τον Γ. Π. Σαββίδη. Αφορμή, η έκδοση των "Εντεψίζικων". Τελικά, ο Σαββίδης θα πρέπει να είχε ένα μακρύ διάλογο με τον αποθανόντα φίλο του, ώστε να επινοήσει ένα τόσο μυθιστορηματικό στήσιμο για την εν λόγω έκδοση. Πέραν του εύστοχου τίτλου, τον οποίο μεταφράζει "ξεδιάντροπες υποθέσεις", επιστράτευσε ένα παλαιό ψευδώνυμο του Σεφέρη, το Μαθιός Πασχάλης, και αντί του δικού του ονόματος, στον επιμελητή της έκδοσης έδωσε το παρωνύμιο, Ευτυχίδης, που του είχε βρει ο Σεφέρης, με την ευκαιρία μιας παλαιότερης ψευδώνυμης και από κοινού έκδοσης."
Μάρη Θεοδοσοπούλου
"Η εποχή", 15-6-2003


Τρίτη 15 Ιουλίου 1941. «Βρήκα σήμερα κι αγόρασα τα Limericks του Lear. Σαν να είχε γυρίσει στο σπίτι ένα αγαπημένο ζώο».
Τετάρτη 15 Οκτωβρίου 1941. «Δύο μέρες κάνοντας και ιχνογραφώντας limericks σ’όλες τις αδειανές ώρες. Με μανία, καθώς ρίχνεις πασιέντζες. Πώς να βγει κανείς από τούτη την απελπισία κάποτε».
Ο Σεφέρης ασχολήθηκε με τα λίμερικς το διάστημα που βρισκόταν στην Αφρική. Στην Πρετόρια θα γράψει τα περισσότερα από τα λίμερίκς του, τόσο τα παιδικά όσο και τα ερωτικά. Τα παιδικά θα εκδοθούν τριάντα τέσσερα χρόνια μετά!, ενώ τα ερωτικά δεκαοχτώ χρόνια μετά τον θάνατο του ποιητή και δεκατέσσερα χρόνια μετά τα παιδικά λίμερικς!!!
Πέρα από το παράλογο ένα άλλο κοινό στοιχείο το οποίο διαπνέει τόσο τα παιδικά, όσο και τα άσεμνα λίμερικς, είναι το ερωτικό. Στη μια περίπτωση λανθάνον, καλά κρυμμένο κάτω από το φανταχτερό πέπλο της ανοησίας και στην άλλη απροκάλυπτο, ωμό, σοκαριστικό.
Δημήτρης Ε. Κόκκινος
Η σχέση του Γιώργου Σεφέρη με το έργο του Edward Lear και τα παιδικά λίμερικς

Το πρώτο βράδυ στη Στοκχόλμη, πριν αρχίσουν οι επίσημες εκδηλώσεις, ήθελε να δειπνήσει μαζί με τη γυναίκα του, τη Μαρώ, έναν έλληνα φίλο από την Αθήνα κι εμένα. Ήταν μια χαρούμενη γιορτή που κράτησε μέχρι τις μικρές ώρες. Ο οικοδεσπότης μας γινόταν όλο και πιο εύθυμος· μεταξύ άλλων, διασκέδασε και τον εαυτό του κι εμάς –ακόμη και πελάτες στα γύρω τραπέζια– απαγγέλλοντας λιμερίκια που είχε γράψει ο ίδιος. Μερικά από αυτά ήταν ευπρεπή, άλλα, παρόμοια μ’ εκείνα του Θ.Σ. Έλιοτ, ήταν αρκετά τολμηρά, όλα απαγγελμένα με ακαταμάχητο παιδιάτικο ενθουσιασμό.

Sture Linnér
Κανένας άνθρωπος δεν είναι νησί

Όπου ο Λινέρ αναθυμάται τις προσωπικότητες που σημάδεψαν τον μακρό βίο του.Το ένα από τα δύο «ελληνικού ενδιαφέροντος» κεφάλαια του βιβλίου είναι αφιερωμένο στον Γιώργο Σεφέρη και περιέχει ορισμένες άγνωστες μαρτυρίες για τον ποιητή και τα παραλειπόμενα της απονομής του βραβείου Νομπέλ.

Κι όμως.... και τώρα κι άλλοτε, κι εδώ κι αλλού

Μακριά σ’ εν’ άλλο κόσμο γίνηκε αυτή
η αποκριά
το γαϊδουράκι γύριζε μες στους έρημους δρόμους
όπου δεν ανάπνεε κανείς
πεθαμένα παιδιά ανέβαιναν ολοένα στον ουρανό
κατέβαιναν μια στιγμή να πάρουν τους αετούς τους
που τους είχαν ξεχάσει
έπεφτε χιόνι γυάλινος χαρτοπόλεμος
μάτωνε τις καρδιές
μια γυναίκα γονατισμένη
ανάστρεφε τα μάτια της σα νεκρή
μόνο περνούσαν φάλαγγες στρατιώτες εν δυο
εν δυο με παγωμένα δόντια
Το βράδυ βγήκε το φεγγάρι
αποκριάτικο
γεμάτο μίσος
το δέσαν και το πέταξαν στη θάλασσα
μαχαιρωμένο

Μακριά σ’ έν΄ άλλο κόσμο γίνηκε αυτή
η αποκριά.

Η αποκριά
Μίλτος Σαχτούρης

Ιχνογραφίες ήχων

Paul Signac,

Forest near St. Tropez

ΕΙΝ' ΕΔΩ


Τι ήχος ήταν αυτός;

Γυρίζω αλλού τα μάτια στο τρεμάμενο δωμάτο.

Τι ήχος ήταν αυτός που ακούστηκε μες στο σκοτάδι;
Σε ποιο λαβύρινθο φωτός μάς βάζει;
Ποια στάση είναι αυτή που παίρνουμε,
για ν' απομακρυνθούμε κι ύστερα πίσω να γυρίσουμε;
Τι ήταν αυτό που ακούσαμε;

Ήταν η ανάσα μας όταν πρωτοσυναντηθήκαμε.

Άκουσε. Είν' εδώ.

Pinter, Harold
Ποιήματα 1948-2004
μτφ. Νίνος Φένεκ Μικελίδης.
Κέδρος, 2005

Alejandra Pizarnik, η θαυμαστή σιωπή

Claude Monet, Water Lilies

1
έκανα το άλμα από μένα στην αυγή
άφησα το σώμα μου δίπλα
στο φως
και τραγούδησα τη θλίψη αυτού που
γεννιέται.

3
μόνο η δίψα
η σιωπή
καμιά συνάντηση

φυλάξου από μένα αγάπη μου
φυλάξου από τη σιωπηλή στην
έρημο
από την ταξιδιώτισσα με το άδειο ποτήρι
και τη σκιά της σκιάς της

Από το Δένδρο της Αρτέμιδος (1962)
μετάφραση-επίμετρο: Βασίλης Λαλιώτης
από το poein

Εγώ δεν ξέρω για πουλιά,
δεν γνωρίζω την ιστορία της φωτιάς.
Αλλά πιστεύω ότι η μοναξιά μου θα έπρεπε να έχει φτερά.

από γητεύτρα

Alejandra Pizarnik γεννήθηκε στις 29 Απριλίου του 1936 στο Buenos Aires, από γονείς πολωνοεβραίους μετανάστες. Σπούδασε Φιλοσοφία και Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο του Buenos Aires και αργότερα ζωγραφική με τον Juan Batlle Planas. Από το 1960 ως το 1964 έζησε στο Παρίσι όπου εργάστηκε σε διάφορά περιοδικά, μετέφρασε μεταξύ άλλων Αντονίν Αρτώ Ανρί Μισώ και Υβ Μπονφουά. Ταυτόχρονα σπούδασε Ιστορία της Θρησκείας και γαλλική Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης. Επέστρεψε στο Buenos Aires, όπου έγραψε το μεγαλύτερο και αξιολογότερο μέρος τού έργου της και εξέδωσε τις τρεις κυριότερες ποιητικές συλλογές της, "Los trabajos y las noches", "Extracciοn de la piedra de locura" y "El infierno musical", καθώς και την εργασία της στην πρόζα "La condesa sangrienta". Στις 25 Σεπτέμβρη του 1972, ενώ περνούσε ένα Σαββατοκύριακο έξω από την ψυχιατρική κλινική, όπου νοσηλεύονταν, αυτοκτόνησε, παίρνοντας υπερβολική δόση ναρκωτικών.

Στις 30 Οκτωβρίου 1962, αφού είχε παραθέσει στο ημερολόγιο της ένα απόσπασμα από τον ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗ ''Όμως ό,τι ευχαρίστησε περισσότερο απ΄ όλα τον Δον Κιχώτη ήταν η θαυμαστή σιωπή που βασίλευε σε ολόκληρο το σπίτι...'' αμέσως μετά συμπλήρωσε '' Να μην ξεχάσω να αυτοκτονήσω. ''

4 Ιουλίου 2008, STOP THE NEW WORLD ORDER

Στις 4 Ιουλίου 2008 - μια ειρηνική μη βίαιη επίδειξη θα πραγματοποιηθεί στις πόλεις ανά τον κόσμο για να εκθέσει την απάτη και την δωροδοκία που αποτελεί τον πυρήνα των κυβερνήσεών μας. Είναι μια ευκαιρία να εκφραστεί το δικαίωμά μας στην ελεύθερη ανεξάρτητη σκέψη και να αρχίσει η πάλη για να πάρουμε τις ελευθερίες μας πίσω.

Στους δρόμους του Λονδίνου, στα πεζοδρόμια της Ουάσιγκτον, στο Βερολίνο στο Ράιχστανγκ, στην καρδιά της Αθήνας και σε κάθε άλλη πρωτεύουσα του κόσμου θα γίνουν διαδηλώσεις ενάντια στην Νέα Τάξη Πραγμάτων.

Είναι μοναδική ευκαιρία οι πολίτες του κόσμου να σταθούν μαζί και να απαιτήσουν τον ανεξάρτητο ελεύθερο κόσμο που όλοι θέλουμε να ζήσουμε -- Οι άνθρωποι του κόσμου θα ακουστούμε αυτήν την ημέρα την 4η Ιουλίου 2008.

Στο Σύνταγμα στις 4 Ιουλίου 2008 .

Tori Amos, Hey Jupiter

Επίσημη ιστοσελίδα εδώ

Στην Βικιπαίδεια εδώ

Συνέντευξη εδώ

20 Ιουνίου 2008 : Παγκόσμια Ημέρα των Προσφύγων

Όλοι οι άνθρωποι έχουν ανθρώπινα δικαιώματα, όπως κι αν τους ονομάζουμε και όπου κι αν βρίσκονται.

Καθημερινά άνθρωποι αποφασίζουν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, την κοινότητά τους και τη χώρα τους. Κάποιοι φεύγουν από φόβο, για τη ζωή τους ή τη ζωή των οικείων τους. Άλλοι φεύγουν επειδή τους εξανάγκασαν η κοινωνική ή η οικονομική τους κατάσταση. Ένα από τα πιο σημαντικά δικαιώματα που είναι κοινό σε όλους τους πρόσφυγες, στους αιτούντες άσυλο, στους μετανάστες και σε αυτούς που εκτοπίζονται στο εσωτερικό της χώρας τους είναι το δικαίωμα στην ελευθερία από διακρίσεις.

Κάθε άτομο που καταδιώκεται έχει το δικαίωμα να ζητά άσυλο και να του παρέχεται άσυλο από άλλες χώρες. (Άρθρο 14, Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου).

Το δικαίωμα να αναζητά κανείς καταφύγιο από διωγμό είναι κατοχυρωμένο στο διεθνές δίκαιο. Όμως, στις διατάξεις περί ασύλου και τις προκλήσεις της μετανάστευσης, οι κυβερνήσεις συνεχίζουν να δίνουν έμφαση στον έλεγχο και την αποτροπή και όχι στην προστασία. Αυτό το έγγραφο εξετάζει τα νέα νομοθετήματα και τη μεταχείριση των προσφύγων και των αιτούντων άσυλο σε μια σειρά ευρωπαϊκών χωρών.

Στην Ελλάδα, λιμενοφύλακες και αστυνομικοί, μεταξύ των οποίων και συνοριοφύλακες, φέρονται να προσπαθούν να αποθαρρύνουν την είσοδο μεταναστών χωρίς έγγραφα στο ελληνικό έδαφος, παραβιάζοντας έτσι τα διεθνή πρότυπα. Στις πρακτικές αυτές περιλαμβάνονται η αναχαίτιση στα ελληνοτουρκικά σύνορα και η άμεση απέλαση, η άρνηση παραλαβής αιτήσεων ασύλου και η παράλειψη διάθεσης τέτοιων αιτήσεων στους μετανάστες. Τον Αύγουστο του 2004, μετανάστες που είχαν κρατηθεί επί τρίμηνο στη Σάμο ανέφεραν συνθήκες κράτησης που αντίβαιναν στα διεθνή πρότυπα. Ανησυχίες εξέφρασε επίσης η Ύπατη Αρμοστεία των Η.Ε. για τους Πρόσφυγες (UNHCR) μετά από επίσκεψη στο κέντρο κράτησης. Τον Σεπτέμβριο του 2004, 10 μετανάστες αναφέρεται ότι υποβλήθηκαν σε κακομεταχείριση από μέλη των ειδικών δυνάμεων του στρατού στο Φαρμακονήσι. Στις 15 Οκτωβρίου του ίδιου έτους, πέντε λιμενοφύλακες κρίθηκαν ένοχοι για τον βασανισμό ομάδας μεταναστών στην Κρήτη τον Ιούνιο του 2001 και καταδικάστηκαν σε ποινές φυλάκισης με αναστολή.

Σύμφωνα με στοιχεία του Γραφείου Ύπατης Αρμοστείας στην Ελλάδα, το 2007 εξετάστηκαν 20.692 αιτήσεις και δόθηκε άσυλο σε 8 αιτούντες, ενώ σε δεύτερο βαθμό εξετάσθηκαν 6.448 αιτήσεις και αναγνωρίστηκε προσφυγικό καθεστώς σε 132 περιπτώσεις.

Μόλις πριν τρία χρόνια, 502 παιδιά, από την Αλβανία τα περισσότερα, αναφέρθηκε ότι εξαφανίστηκαν μεταξύ 1998 και 2002 από κρατικό ίδρυμα ανηλίκων στην Αθήνα, όπου στεγάζονταν αφού η αστυνομία τα απομάκρυνε από τους δρόμους. Πολλά από τα παιδιά φαίνεται ότι ήταν θύματα εμπόρων ανθρώπων που τα ανάγκαζαν να πωλούν μικροαντικείμενα ή να ζητιανεύουν. Αναφέρεται ότι τα παιδιά δεν είχαν επαρκή προστασία στο ίδρυμα και ότι οι ελληνικές αρχές κατέβαλαν ελάχιστες ή καθόλου προσπάθειες για την ανεύρεσή τους. Παρά την παρέμβαση αρκετών μη κυβερνητικών οργανώσεων και του Αλβανού Συνηγόρου του Πολίτη, οι ελληνικές αρχές δεν προέβησαν σε διεξοδική και αμερόληπτη δικαστική έρευνα της υπόθεσης, αν και τον Μάιο του 2004 κινήθηκε αστυνομική προκαταρκτική εξέταση.

Πρόσφυγας είναι το άτομο που λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης για λόγους φυλής, θρησκείας, εθνικότητας, συμμετοχής σε ορισμένη κοινωνική ομάδα ή λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων βρίσκεται εκτός της χώρας της οποίας έχει την ιθαγένεια και δεν μπορεί ή δεν επιθυμεί (εξαιτίας αυτού του φόβου) να απολαμβάνει της προστασίας της χώρας αυτής. (Σύμβαση του 1951 για το καθεστώς των προσφύγων).

Αιτών άσυλο είναι ένα άτομο που αναζητά προστασία ως πρόσφυγας ακόμα και αν δεν έχει επισήμως αναγνωριστεί ως τέτοιος.

Ανιθαγενής είναι κάποιος που δεν χαίρει της υπηκοότητας κανενός κράτους. Αρκετά εκατομμύρια άνθρωποι σε όλον τον κόσμο είναι εγκλωβισμένοι σε αυτό το νομικό κενό, στερούμενοι της πρόσβασης σε εθνικά ή διεθνή πλαίσια προστασίας ή στερούμενοι κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων, όπως το δικαίωμα στην υγεία ή το δικαίωμα στην παιδεία.
Μετανάστης είναι ένα άτομο που μετακινείται από ένα μέρος σε ένα άλλο. Είναι πιθανό να αναγκάζεται να φύγει επειδή φοβάται, λιμοκτονεί ή φοβάται πολύ για την ασφάλεια και προστασία της οικογένειας του. Μπορεί να μετακινείται και οικειοθελώς.

Εκτοπισμένος στο εσωτερικό της χώρας είναι ένα άτομο που αναγκάστηκε να καταφύγει από ένα μέρος της χώρας σε ένα άλλο. Η βασική διαφορά μεταξύ ενός εκτοπισμένου στο εσωτερικό της χώρας και ενός πρόσφυγα είναι ότι ο τελευταίος διέσχισε διεθνή σύνορα.

Χρησιμοποιώντας τη Σύμβαση του 1951 για τους Πρόσφυγες ως κύριο της εργαλείο, το έργο της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες είναι να διασφαλίσει την προστασία περίπου 20 εκατομμυρίων ξεριζωμένων ανθρώπων ανά τον κόσμο. Προασπίζει τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα των προσφύγων και μεριμνά έτσι ώστε να μην επαναπροωθηθούν χωρίς την συγκατάθεσή τους σε μία χώρα όπου θα υποστούν διώξεις. Βοηθά στον επαναπατρισμό τους όταν το επιτρέψουν οι συνθήκες, στην ενσωμάτωσή τους στις χώρες παροχής ασύλου ή στην επανεγκατάστασή τους σε τρίτες χώρες. H Υ.Α. προάγει διεθνείς συμφωνίες για τους πρόσφυγες, βοηθά τις κυβερνήσεις να αναπτύξουν δομές ασύλου και έχει αναλάβει το ρόλο του διεθνούς παρατηρητή σε ζητήματα προσφύγων.

Μια νέα παγκόσμια έρευνα αναφέρει ότι υπήρχαν 11.400.000 πρόσφυγες εκτός των χωρών τους και 26 ακόμα εκατομμύρια εκτοπισμένοι από συγκρούσεις ή διώξεις στα τέλη του 2007, προκαλώντας έτσι έναν πρωτοφανή αριθμό ξεριζωμένων ατόμων υπό την προστασία της Υπηρεσίας Προσφύγων του ΟΗΕ.

Διεθνής αμνηστία
Uniceef
http://www.praksis.gr/default.asp?pid=1&la=1
Καθημερινή:ΟΗΕ: Πάνω από 11 εκατ. πρόσφυγες σε όλο τον κόσμο
Ελληνικό συμβούλιο για πρόσφυγες
Ελευθεροτυπία: Διπλά πρόσφυγες τα παιδιά

Ομάδα μεταναστών και προσφύγων