Σάββατο 25 Απριλίου 2009

Αλυσιδωτά... Сталкер, Στάλκερ, κυνηγός


Η ταινία του Αντρέι Ταρκόφσκι Stalker (1979) περιγράφει την προσπάθεια-πορεία τριών ατόμων, ενός φυσικού επιστήμονα-διαθέσιμου να κάνει κτήμα του νέες γνώσεις, που θα γίνουν το εισιτήριό του για ένα Νόμπελ, ενός συγγραφέα-που έχει χάσει την έμπνευσή του και τού Στάλκερ να φτάσουν στο Δωμάτιο όπου εκπληρώνονται οι επιθυμίες. Για να φτάσουν όμως εκεί θα πρέπει να περάσουν μέσα σ' ένα φανταστικό τοπίο που ονομάζεται Ζώνη, η οποία είναι συρματοπλεγμένη-απαγορευμένη από την εξουσία και οι συνηθισμένοι νόμοι της φύσης αναιρούνται.
Ο οδηγός-Στάλκερ, κινείται με αργά και μεθοδικά, έτσι όπως ο κυνηγός ψάχνει το θήραμά του. Είναι αυτός που ξέρει πώς να ξεπεράσει τα εμπόδια και τις παγίδες της Ζώνης για να φτάσει στο Δωμάτιο. Εκεί οδηγεί τον Συγγραφέα και τον Επιστήμονα μόνο που όταν φτάσουν μπροστά από την είσοδο-πόρτα ο Ταρκόφσκι τους ακινητοποιεί. Ο Φόβος, η Αμφιβολία και η Αμφισβήτηση θα τους εμποδίσει να περάσουν το κατώφλι του.

«Η ζώνη είναι ζώνη εδαφική, είναι η ζωή, κι όταν τη διασχισει ένας άνθρωπος μπορεί να συντριβεί ή να τα καταφερει. Εξαρτάται απο τον αυτοσεβασμό του και την ικανοτητά του να διακρινει ανάμεσα στο σηματικό και το εφήμερο».

«Η επιστήμη είναι εμπειρική, ενώ τη σύλληψη της εικόνας, την καθορίζει η δυναμική της αποκάλυψης.»

Andrei Tarkovsky

Εν παλαλλήλω... Τσέρνομπιλ 26 Απριλίου 1986!!!
23 χρόνια μετά την έκρηξη στον αντιδραστήρα Νο 4 της πυρηνικής μονάδας του Τσέρνομπιλ, πολλοί εξακολουθούν να αγνοούν τις δραματικές επιπτώσεις αυτής της καταστροφής:
  • Η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας έχει εκτιμήσει ότι η συνολική ακτινοβολία που έχει εκλυθεί ήταν 200 φορές μεγαλύτερη από αυτή που απελευθερώθηκε συνολικά από τις ατομικές βόμβες στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι.
  • Περίπου 350.000 άνθρωποι απομακρύνθηκαν από τις εστίες τους που μολύνθηκαν από ραδιενέργεια. Εντούτοις, 9500 άτομα ζουν ακόμα στις ζώνες υποχρεωτικής εκκένωσης.
  • Γύρω στα 7.000.000 άνθρωποι εισπράττουν επιδόματα, συντάξεις και υγειονομική ασφάλιση ως πληγέντα από το Τσέρνομπιλ
  • Η συνολική οικονομική καταστροφή στην Ουκρανία μόνο υπολογίζεται να υπερβεί τα 165 εκατ. Ευρώ μέχρι το 2015
  • Μέχρι το 2005, περίπου 4.000 περιπτώσεις καρκίνουτου θυρεοειδούς εκδηλώθηκαν στη Λευκορωσία, την Ουκρανία και τη Ρωσία σε άτομα που ήταν κάτω των 18 την εποχή του ατυχήματος
  • Επίσημες αναφορές υπολογίζουν ότι οι θανατηφόροι καρκίνοι φτάνουν τους 9.000. Ανεξάρτητοι επιστήμονες υπολογίζουν ότι συνολικά 30.000-60.000 άτομα θα πεθάνουν από καρκίνους λόγω του ατυχήματος στο Τσέρνομπιλ
  • Ο αριθμός των ανθρώπων που διαγνώσθηκαν ως μόνιμα ανάπηροι από το ατύχημα (και τα παιδιά τους) αυξήθηκε από 200 το 1991 σε 64.500 το 1997 και σε πάνω από 91.000 το 2001.
  • Στην Μ. Βρετανία, πάνω από 2.500 χιλιόμετρα από την πηγή της καταστροφής, 374 κτηνοτροφικές φάρμες με 200.000 πρόβατα ακόμα υφίστανται περιορισμούς λόγω ραδιενεργού μόλυνσης από το ατύχημα στην Ουκρανία. Οι μολυσμένες περιοχές στην Μ. Βρετανία καλύπτουν μια έκταση 750 τετραγ. χιλιομέτρων
  • Σε ορισμένες περιοχές της Γερμανίας, Αυστρίας, Ιταλίας, Σουηδίας, Φινλανδίας, Λιθουανίας και Πολωνίας, τα άγρια θηράματα (συμπεριλαμβανομένων του αγριόχοιρου και του ελαφιού), τα άγρια μανιτάρια, βατόμουρα και σαρκοφάγα ψάρια των λιμνών ακόμα έχουν επίπεδα μόλυνσης από Καίσιο-136 μερικών χιλιάδων Μπεκερέλ ανά κιλό
  • Η Κομισιόν δεν περιμένει καμία αλλαγή σύντομα και συμπεραίνει: «Οι περιορισμοί σε ορισμένες τροφές από ορισμένα κράτη μέλη θα πρέπει συνεπώς να συνεχιστούν να εφαρμόζονται για αρκετά χρόνια ακόμα».

Η καταστροφή του Τσέρνομπιλ συνεχίζεται και κανένας ακόμα δεν γνωρίζει την πραγματική έκταση της καταστροφής σε ανθρώπους και περιβάλλον. Ξέρουμε όμως αρκετά ώστε να πούμε πως κανένας δεν μπορεί να αποδεχτεί ακόμα και το παραμικρό ρίσκο του να ξανασυμβεί αυτό ξανά!

φωτογραφικό υλικό εδώ


«...Να κλαίει και να κηρύσσει ότι η Ζώνη είναι Διαβόλου πειρασμός. Οτι δεν πρέπει να παίρνουμε τίποτα από κει και να επιστρέψουμε όλα όσα έχουμε πάρει. Και να συνεχίσουμε σαν να μην ήταν η Ζώνη εκεί. Αφήστε τα πράγματα του Διαβόλου στον Διάβολο...»

Arcadi & Boris Strougatski

Πικνίκ δίπλα στο δρόμο

ΑΩ Εκδόσεις
(2008)
233 σελ.
ISBN 978-960-88250-7-9


Παρασκευή 24 Απριλίου 2009

Հայաստան - Χαγιαστάν - Αρμενία

Στις 24 Απριλίου του 1915, 300 άτομα της πολιτικής και πνευματικής ηγεσίας των Αρμενίων συγκεντρώθηκαν στην Κωνσταντινούπολη και στη συνέχεια οδηγήθηκαν στο θάνατο. Αυτό ήταν ο προπομπός όσων ακολούθησαν στα χρόνια μέχρι το 1923, όταν ο αριθμός των νεκρών της Γενοκτονίας έφτασε τους 1.500.000.

Η Γενοκτονία των Αρμενίων, η πρώτη γενοκτονία του 20ου αιώνα, ήταν ένα προμελετημένο έγκλημα, το οποίο η κυβέρνηση των Νεότουρκων έφερε σε πέρας με συστηματικότητα. Οι μέθοδοι που χρησιμοποίησε ήταν ο ξεριζωμός, η εξάντληση στις κακουχίες, τα βασανιστήρια, η πείνα και η δίψα, και τα στρατόπεδα θανάτου στην έρημο.



«Τριάντα χιλιάδες Κούρδοι κι ένα εκατομμύριο Αρμένιοι σκοτώθηκαν στα χώματά μας, αλλά κανένας εκτός από μένα δεν τολμάει να μιλήσει γι’ αυτό»

«O,τι κι αν συνέβη στους Aρμένιους της Oθωμανικής Aυτοκρατορίας, εμείς στην Tουρκία θα πρέπει να μιλήσουμε γι’ αυτό. Πρώτα απ’ όλα είναι ένα τουρκικό ζήτημα, ένα ζήτημα ελευθερίας του λόγου, δημοκρατίας και φιλελεύθερης κοινωνίας, παρά ένα διεθνές πολιτικό θέμα»

Orhan Pamuk

Τούρκος συγγραφέας, κατηγορήθηκε για αντιτουρκική συμπεριφορά, όταν συζήτησε σε μια ελβετική εφημερίδα τη σφαγή των Αρμενίων στο τέλος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Το 2006 τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου του, σύμφωνα με την ανακοίνωση της Σουηδικής Ακαδημίας, καθώς "αναζητώντας τη μελαγχολική ψυχή της γενέθλιας πόλης του, ανακάλυψε καινούργια σύμβολα για τη σύγκρουση και τη συνύφανση των πολιτισμών".

Πέμπτη 23 Απριλίου 2009

Dia del Llibre

Η 23η Απριλίου έχει καθιερωθεί από την Unesco ως Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου, Word book and copyright day, αφιερωμένη σε δύο μεγάλους δημιουργούς τής παγκόσμιας λογοτεχνίας που “έφυγαν” την ίδια ημέρα από τη ζωή (23 Απριλίου 1696), τον Ισπανό συγγραφέα Miguel de Cervantes και τον Άγγλο δραματουργό William Shakespeare.

"Μέρα των βιβλίων και των Ρόδων", ανήμερα της γιορτής του Αγίου Γεωργίου- Sant Jordi , στην Βαρκελώνη με σύνθημα "'ένα τριαντάφυλλο για την αγάπη, ένα βιβλίο για πάντα" ο άνδρας χαρίζει στην αγαπημένη του ένα τριαντάφυλλο και αυτή θα του το ανταποδώσει με ένα βιβλίο.

Στο επίκεντρο των εκδηλώσεων ο περίφημος δρόμος της Βαρκελώνης La Ramblas". Εκτιμάται ότι μόνο την ημέρα αυτή διακινούνται στη Βαρκελώνη 500.000 βιβλία και εκατομμύρια τριαντάφυλλα.

Τρίτη 21 Απριλίου 2009

Ένα κομμάτι λείπει... "Demi Lune"

Ο Rene Aubry είναι αυτοδίδακτος μουσικός.
Γεννήθηκε στην Ανατολική Γαλλία και ξεκίνησε την καριέρα του στα τέλη της δεκαετίας του 1970 συνθέτοντας μουσική για τα μπαλέτα της Carolyn Carlson της Pina Bausch και του Philippe Genty.
Το όργανο που κυριαρχεί σε όλες τις συνθέσεις του είναι η κλασική κιθάρα που εμπλουτίζεται και από άλλα ακουστικά όργανα όπως το βιολί, τρομπόνι, ακορντεόν και το κλαρινέτο, προσδίδοντας στην κάθε του σύνθεση κάτι διαφορετικό.

Κορυφαία δουλειά του θεωρείται το σάουντρακ της ταινίας «Killer Kid».


Γράφει, ενορχηστρώνει, παίζει πολλά από τα μουσικά όργανα και παράγει μόνος του τα άλμπουμ του.
Με τη μουσική του μάς μεταφέρει σε κόσμους ονειρικούς και πολλές από τις συνθέσεις του μας φέρνουν στο μυαλό τον Μ. Χατζιδάκι, από τον οποίο όπως ο ίδιος λέει επηρεάστηκε καθοριστικά, και στον οποίο αφιέρωσε τον δίσκο του Ne m’oublie pas


« Η μουσική ανήκει στη σφαίρα των αισθήσεων, κυριολεκτικά μάς βοηθάει να ζήσουμε. Αν την αφαιρέσουμε από τον κόσμο, είναι σχεδόν σα να αφαιρούμε την αγάπη».

Κυριακή 19 Απριλίου 2009

Σάββατο 18 Απριλίου 2009

Τα πτερόεντα πετούν


Ο αναμάρτητος πρώτος βαλέτω. Αυτός
Που δεν του πέρασε ποτέ απ' το νου
Πως τα πτερόεντα πετούν κουρνιάζουνε
Σαν τρομαγμένα πάνω στα γραπτά
Μήπως και βρούνε τρόπο κάπου να τρυπώσουνε
Να μείνουν όπως μένουν τα αιώνια όλα
Στον αιώνα.

Πτερόεντα είναι, αφελή, τι να σκεφτούν.

Όμως ετούτα εδώ, τα αιώνια,
Δεν ξέρουνε
Για πόσο μόνο θάλλει μια
αιωνιότης; Και αγάλλονται
Τ’ ονοματάκι τους χαράζοντας βαθιά
Στην πιο πολύτιμη
Άπεφθη
Λυδία των πάντων
Λήθη.

Αντώνης Φωστιέρης
Τα Γραπτά Πετούν

Παρασκευή 17 Απριλίου 2009

Της ημέρας...

Η θλιβερή κραυγή σηκώθηκε
και έσβησε μακρόσυρτη στον αέρα
μελαγχολική κι απεγνωσμένη.
Και άκουσα τα λόγια που είπε:
Πέθανε ο Παν. Απέθανε ο μέγας Παν,
ο Παν, ο Παν απέθανε.


John Boardman
Ο μέγας θεός Παν : Η επιβίωση μιας εικόνας
Άγρα, 2000