Stars open among the lilies.
Are you not blinded by such expressionless sirens?
This is the silence of astounded souls.
Sylvia Plath - Crossing The Water
( *) Τίτλος ποιήματος τού Ν. Εγγονόπουλου από την ποιητική συλλογή «Έλευσις» (1948)- βιβλίο στο οποίο ο τίτλος είναι τυπωμένος χωρίς τόνο, για να έχει διφορούμενη ερμηνεία.
Ένα κοτόπουλο κομμένο σε κομμάτια
200 γρ. κυδωνόπαστο
4 κ.σ. μηλόξυδο
2 σκελίδες σκόρδο
αλάτι, πιπέρι, κανέλα
Διαλύουμε το κυδωνόπαστο με το μηλόξυδο σε χαμηλή φωτιά μέχρι να ομογενοποιηθούν.
Αλατοπιπερώνουμε τα κομμάτια του κοτόπουλου τα τοποθετούμε σε ταψί, προσθέτουμε το σκόρδο, περιχύνουμε με το μείγμα-γλάσο του κυδωνόπαστου και ψήνουμε για μια ώρα σε προθερμασμένο φούρνο στους 210°C. Ενδιάμεσα περιχύνουμε το κοτόπουλο με τα υγρά του.
Το κυδωνόπαστο υπάρχει έτοιμο στην αγορά, αλλά μπορούμε να το φτιάξουμε και μόνοι μας
Καθαρίζουμε και κόβουμε τα 4 κυδώνια σε κύβους
Τα βράζουμε, προσθέτοντας 1 ποτήρι νερό, μέχρι να μαλακώσουν
Τα πολτοποιούμε και προσθέτουμε για κάθε κούπα πολτό ½ ζάχαρη
Το βράζουμε χωρίς να προσθέσουμε νερό ανακατεύοντας με ΞΥΛΙΝΟ κουτάλι, μέχρι να ξεκολλήσει από τα τοιχώματα της κατσαρόλας.
Απλώνουμαι το μείγμα σε αντικολλητικό χαρτί και το απλώνουμε
Το αφήνουμε να κρυώσει και το κόβουμε
Ο Γάλλος βασιλιάς Φραγκίσκος Α΄ λένε πως αγαπούσε τόσο το κυδωνόπαστο, που κάθε φόρα που γευόταν ένα κομμάτι σχεδόν έκλαιγε από τη χαρά του
εξαιρετικός συνδυαμός με μια πολύχρωμη σαλάτα
πράσινα ωμά λαχανικά
φέτες πορτοκάλι
κρουτόν
ανθότυρο και
λαδι-ξύδι μπαλσάμικο-μέλι
Τούτη
η στενή ανάμεσα σε τοίχους γραμμένη
άβατη-αληθινή
άνοδος κι επιστροφή
στο φωτεινόκαρδο μέλλον.
Εκεί.
Συλλαβών
μόλοι, θαλασσο-
βαμμένοι, μακριά
στον απέραντο πόντο.
Έπειτα:
σημαδούρες,
λύπης σημαδούρες αράδα
με τα
για μια στιγμή ωραία αναδυόμενα
λαμπυρίσματα της ανάσας –: ήχοι
καμπάνας φωτεινής (ντουμ-,
ντουν-, ουν-,
unde suspirat
cor),
από-
πληρωμένοι, από-
λυτρωμένοι, δικοί μας.
Κάτι ορατό, ακροάσιμο, η
απ-
ελευθερωμένη λέξη-σκηνή.
Μαζί.
Paul Celan
Του κανενός το ρόδο
μτφ. Χρ. Λάζος Άγρα, 1995
O Paul Celan υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους ποιητές της γερμανικής γλώσσας και, σύμφωνα με τον George Steiner, μάλλον ο μεγαλύτερος Ευρωπαίος ποιητής της μεταπολεμικής περιόδου (Celan is almost certainly the major European poet of the period after 1945).
Γεννήθηκε το 1920 από Εβραίους γονείς στο Τσέρνοβιτς, μια μικρή πόλη στη γερμανόφωνη Μπουκοβίνα της Ρουμανίας, η οποία κατά τη διάρκεια του πολέμου καταστράφηκε από τους Γερμανούς, οι δε γονείς του εξοντώθηκαν. Ο Τσέλαν στάλθηκε σε στρατόπεδο "υποχρεωτικής εργασίας" μέχρι την κατάληψη της Ρουμανίας από τους Ρώσους, το 1944, μετανάστευσε στο Βουκουρέστι όπου εργάστηκε σαν μεταφραστής και συναναστράφηκε, για λίγο, με τους ρουμάνους σουρεαλιστές, αντιμετωπίζοντας, όμως, προβλήματα με το σταλινικό καθεστώς αναγκάστηκε να διαφύγει στη Βιέννη και μετά στο Παρίσι. Πέρασε τα περισσότερα δημιουργικά χρόνια του στη Γαλλία, όπου έζησε ως ποιητής και ταυτόχρονα λέκτορας της γλωσσολογίας. Δημιουργός πολύγλωσσος, άσκησε με θέρμη μοναδική και το επάγγελμα του μεταφραστή. Μετέφρασε μεταξύ άλλων Σαίξπηρ, Ρεμπώ και Έμιλυ Ντίκινσον.
Το 1952 παντρεύτηκε τη χαράκτρια Gisèle de Lestrange. Το 1958 τιμήθηκε με το Βραβείο Λογοτεχνίας Βρέμης, και το 1960 το βραβείο Γκέοργκ Μπύχνερ, το μεγαλύτερο λογοτεχνικό βραβείο της Γερμανίας. Οι σύντομες ομιλίες του που γίνονται σε αυτές τις δύο περιπτώσεις αποτελούν και τις κύριες "καταθέσεις" του σχετικά με την ποίησή του. Κατά τη διάρκεια της ποιητικής καριέρας του δημοσιεύσει επτά ποιητικές συλλογές, και αφήνει αρκετές αδημοσίευτες.
Ο Τσέλαν αυτοκτόνησε το 1970 σε ηλικία 50 ετών, πέφτοντας στον Σηκουάνα.Άφησε πίσω του ένα πολύ σημαντικό έργο όπου η μοναξιά διαγράφεται ανελέητη.
Τα ποιήματα βρίκονται πάντοτε καθ' οδόν προς ένα ανοιχτό τόπο που μπορεί να κατακτηθεί, ένα Εσύ που μπορεί να προσφωνηθεί, μια πραγματικότητα που μπορεί να ονομαστεί
150 γρ. χροντοκομμένους χουρμάδες, χωρίς κουκούτσι
150 γρ. πάστα αμυγδάλου
120 γρ. μαρμελάδα πορτοκάλι
1/2 κ.γ. μοσκοκάρυδο
100 γρ. λιωμένο βούτυρο
Ετοιμάζουμε τη ζύμη μαγιάς και την αφήνουμε να φουσκώσει, ώσπου να γίνει διπλάσια.
Ετοιμάζουμε τα υλικά της γέμισης, εκτός από το βούτυρο σ΄ένα μπωλ.
Ανοίγουμε τη ζύμη σε μεγάλο χοντρό φύλλο 30Χ50 εκ. και αλείφουμε με τα 70γρ λιωμένο βούτυρο και στη συνέχεια απλώνουμε τη γέμιση. Τυλίγουμε κατά μήκος, και μετά σχηματίζουμε το στριφτάρι.
Βουτυρώνουμε ένα στρογγυλό ταψί. Τοποθετούμε το στριφτάρι και το αφήνουμε σε ζεστό μέρος να φουσκώσει ακόμη μια φορά για 30 min. Περιχύνουμε με το υπόλοιπο βούτυρο και ψήνουμε στους 180°C 50 min
Try to say
you love some one
its hard to say you dont
its hard to learn
to try to trust someone,
its hard to be without.
So if u think u love some one
try, try, try
because
that one maybe your one
So if you love her
think only of her
take the time tell her today
And if Without her
everything is harder
take the time
drop everything
go tell her today
If for every king
you find a queen
the Key keeps them strong
oh if love is a that beats my heart
then maybe
sweet baby
right now
oh
So if you think you love some one
try, try, try
because that one may be your one.
So if you love her,
think only of her,
take the time tell her today.
And when with out her,
everythings harder
take the time
drop everything
tell her today
Είσαι στο βάθος και σ' ακούω που τραγουδάς
Είσαι στο βάθος μέσα σου κρυμμένος μένω
Η φυσαρμόνικα που φτάνει ως εμάς
Κρατά στο χέρι της δρεπάνι ακονισμένο.
Όλα τα πράματα που δε θα δω γελούν σαρδώνεια
Λάμπες φθορίου μου φωτίζουνε τον ύπνο
Ο ύπνος κόλαση κι ιδρώτας στα σεντόνια
Σε τρώω με τρως με κηροπήγια στο δείπνο.
Α πόσο οι μέρες με βαραίνουν τις βαραίνω
Με τυρανάνε τα ενθύμια κι ο θυμός
Πόσο στυφό το "Σ' αγαπώ" σε στόμα ξένο
Πόσο σπασμένος των ποιημάτων μου ο ρυθμός.
Αντώνης Φωστιέρης
Η φυσαρμόνικα εφευρέθηκε γύρω στα 1820 στη Γερμανία από έναν ρολογά και μετά μπήκε σε μαζική παραγωγή από τον Ματίας Χόνερ. Ο εφευρέτης της είχε ακούσει το Κινέζικο όργανο «Σεγκ» που σχετιζόταν με τον φλάουτο του Πάνα, και βασιζόμενος σ’ αυτό είχε την ιδιοφυή ιδέα να φτιάξει το μοναδικό πνευστό όργανο που παίζει μονές φωνές και συγχορδία συγχρόνως, όπως το ακορντεόν. Βασικά, η φυσαρμόνικα είναι ένα φυσητό ακορντεόν.
Η γεύση είναι μια από τις δύο μπαχαρικές αισθήσεις. Δεν υφίσταται χωρίς την όσφρηση. Είναι η πιο ενδιαφέρουσα (μετά το σεξ) μορφή επικοινωνίας μεταξύ των λαών.
Βάζουμε στο μπλέντερ τα αβοκάντο μαζί με τα άλλα συστατικά ώσπου να γίνουν μια ομοιόμορφη κρέμα.
Εντσιλάδας με γλυκοπατάτα και σάλτσα πράσινης ντομάτας
12Χ20 εκ. τορτίγιας
Γέμιση γλυκοπατάτας
500 γρ. γλυκοπατάτες βρασμένες και πολτοποιημένες
2 κ.σ. λάδι
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
3 ψιλοκομμένες πιπεριές σεράνο κονσέρβας
1/3 φλυτ. σουσάμι
1 κ.γ. ρίγανη
1,5 φλυτ. τυρί κίτρινο τριμμένο
αλάτι, πιπέρι
Σάλτσα πράσινης ντομάτας
1 κιλό πράσινα ντοματάκια κονσέρβας στραγγισμένα
1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
3 σκελίδες σκόρδο πολτοποιημένες
1/2 φλυτ. φράσκο κορίανδρο
2 κ.σ. λάδι
Ετοιμάζουμε τη γέμιση γλυκοπατάτας. Σ' ένα τηγάνι ζεσταίνουμε το λάδι και γυρίζουμε όλα τα υλικά, εκτός τού τυριού, για 10 min. Στο τέλος προσθέτουμε και τα τυριά.
Μοιράζουμε το μίγμα στις τορτίγιας και τις τυλίγουμε σε ρολά.
Πολτοποιούμε στο μπλέντερ όλα τα υλικά της πράσινης ντομάτας. Τοποθετούμε το 1/3 τού μίγματος στη βάση τού ταψιού, βάζουμε στη σειρά τις γεμισμένες τορτίγιας και καλύπτουμε με την υπόλοιπη σάλτσα. Ψήνουμε σε μέτριο φούρνο για μισή ώρα
Κοτόπουλο με τσίλι και πορτοκάλι
1 ολόκληρο κοτόπουλο
3 λωρίδες πορτοκαλόφλουδα
1 κ.σ. μέντα
2 σκελίδες σκόρδο πολτοποιημένο
1/2 φλυτ. χυμός πορτοκαλιού
3 κ.σ. αλεύρι
1/2 φλυτ. χυμός πορτοκαλιού (επιπλέον)
2 μέτρια πορτοκάλια σε φέτες
1 κ.σ. μέντα.
Σάλτσα τσίλι
2 σκελίδες σκόρδο πολτοποιημένες
1/2 κ.γ. πάπρικα
2 κ.γ. τσίλι σε σκόνη
3 κ.γ. κίμινο
2 κ.γ. κορίανδρος σε σκόνη
2 κ.σ. κέτσαπ
2 κ.σ. τεκίλα
2 κ.σ. χυμό πορτοκαλιού
Τρυπάμε το κοτόπουλο σε πολλά σημεία με το πιρούνι. Γεμίζουμε το εωτερικό με την πορτοκαλόφλουδα και τη μέντα και το σκόρδο. Το ψήνουμε σε δυνατό φούρνο για 30 min. Αλείφουμε το κοτόπουλο με τη σάλτσα τσίλι και ψήνουμε σε μέτριο προς δυνατό φούρνο για άλλη μία ώρα. Ενδιάμεσα περιχύνουμε το κοτόπουλο με τα υγρά του.
Βγάζουμε το κοτόπουλο από το ταψί και το διατηρούμε ζεστό. Στραγγίζουμε τη σάλτσα από το ταψί που την δένουμε με το αλεύρι και τον χυμό πορτοκαλιού σε κατσαρολάκι. Στο τέλος προσθέτουμε τα πορτοκάλια και τη μέντα
Τάρτα σοκολάτας με πορτοκάλι
Βάση
175 γρ. βούτυρο ξεπαγωμένο (μισό πακέτο)
2 φλ. τσαγιού αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1/2 φλ. τσαγιού ζάχαρη
1/2 κουτ. γλυκού μπέικιν πάουντερ
1 κουτ. γλυκού κανέλλα
1 κουτ. γλυκού ξύσμα πορτοκαλιού
1 κουτ. σούπας κονιάκ
Ετοιμάζουμε γλυκιά βάση τάρτας και την ψήνουμε για 15 min σε προθερμασμένο φούρνο.
Για την κρέμα σοκολάτας:
300 γρ. κουβερτούρα
200 ml. κρέμα γάλακτος με χαμηλά λιπαρά
Ζεσταίνουμε σε κατσαρολάκι την κρέμα γάλακτος και προσθέτουμε την κουβερτούρα. Ανακατεύουμε μέχρι να λιώσει εντελώς και αδειάζουμε το μίγμα στην τάρτα. Ψήνουμε στο φούρνο για 15 min.
Κρέμα πορτοκάλι
2 κ.σ. ξύσμα πορτοκάλι
1,5 φλυτ. ζάχαρη
6 κ.σ. κορν φλάουρ
2 φλυτ. φρέσκο χυμό πορτοκαλιού
Σε κατσαρολάκι και σιγανή φωτιά ανακατεύουμε όλα τα υλικά μέχρι να πήξει η κρέμα. Τοποθετούμε πάνω από την τάρτα με τη σοκολάτα και βάζουμε στο ψυγείο.
Και φυσικά margarita
60 ml Τεκίλα
2 κ.σ. τριπλ σεκ
2 κ.σ. φρέσκο χυμό λάιμ
1 κ.γ. απλό σιρόπι (δες υποσημείωση)
1 φλ. παγάκια
Βάζουμε όλα τα συστατικά σε ένα μπλέντερ.
βρέχουμε λίγο το χείλος του τα βάζουμε σε χοντρό αλάτι (ώστε να κολλήσει πάνω).
Μετά στολίζουμε με ένα κομμάτι λάιμ.
Ιστορίες για τον λόγο που πρωτοφτιάχθηκε μια Margarita, υπάρχουν πολλές. Το μόνο που τις συνδέει είναι πως όλες έχουν ως πρωταγωνίστρια μια Μαργαρίτα.
Είτε αυτή είναι η Marguerite Hemery για την οποία ο φίλος της και μπαρμαν στο Los Dos Republicas του Mexico city το έφτιαξε ειδικά για αυτήν το 1934, είτε είναι αφιερωμένο στην νύφη του Daniel Negrete, Margarita μια μερα πριν το γάμο της με τον αδερφό του το 1936, ή ακόμη το έφτιαξαν για την τραγουδίστρια Peggy Margaret Lee κάπου στα τέλη του ‘40.
Άλλες εικασίες λένε πως το ποτό φτιάχτηκε προς τιμήν της Rita (από το Margarita) Heyworth. Αυτή η ιστορία (ότι δηλαδή εμπνεύστηκαν από την ηθοποιό), είναι και η πιο διαδεδομένη.
*Μπαχαρικό λεξικό
Ένα παρ' ολίγον σοφό βιβλίο κουζινικού, γιατροσοφιστικού, λογοτεχνικού, λαογραφικού, (ελαφρώς) βιοχημικού και (στο έπακρο) ιστορικού περιεχομένου.
Ένα παρ' ολίγον σοφό βιβλίο κουζινικού, γιατροσοφιστικού, λογοτεχνικού, λαογραφικού, (ελαφρώς) βιοχημικού και (στο έπακρο) ιστορικού περιεχομένου.
Ο Νίκος Πλατής για να γράψει το "Μπαχαρικό λεξικό" χρειάστηκε να ταξιδέψει σε τέσσερις ηπείρους: Ευρώπη, Αφρική, Ασία και Αμερική. Στην Ινδία πλανήθηκε σε φυτείες ολόκληρες από cardamon (καρδάμωμο), στην Ουγγαρία του Νότου περπάτησε σε ολοκόκκινους και πανέμορφους πιπερώνες με ώριμες πάπρικες και στο Μαρόκο έτυχε να δει μια αγορά που θύμιζε μάντρα με οικοδομικά υλικά, όπου νωχελικοί άντρες με τουρμπάνια πουλούσαν κι αγοράζανε χύμα ορυκτό αλάτι σε τσίγκινα τάσια των πέντε κιλών, με την ίδια σοβαρότητα που συναλλάσσονται οι Ολλανδοί μεγαλέμποροι διαμαντιών.
Μέχρι στα μυστικά στενά του Σαν Αντόνιο (μεξικάνικη αγορά Τέξας) βρέθηκε, στις λαϊκές αγορές του Ισραήλ (Ιερουσαλήμ κυρίως), στην Τιχουάνα του Μεξικό (Μεξικό), στη «σκοτεινή πλευρά» της Αβάνας και στο Μισίρ-τσαρσι της Κωνσταντινούπολης.
Πτώχευση δεν λες τίποτα
-
Εμείς που όπου νάναι εξηνταρίζουμε (αλλά πολύ διαφορετικά από τους
εξηντάρηδες του προηγούμενου αιώνα), δυό βασικούς πυλώνες ξέραμε : Μια
πανίσχυρη Δύση ...
Πριν από 15 χρόνια
Οι θάλασσες του Νότου ....
Το να περνάς αυτούς τους δρόμους, όταν βγαίνει Το φεγγάρι στον αέρα, θά ' ναι σαν ξυπνητός να ονειρεύεσαι…
...Ίσως να είχε φθάσει μετά από ένα μακρύ ταξίδι μέσα στ' αμπάρια κάποιου φορτηγού, ή στο πισωβάγονο κάποιου τραίνου εμπορευμάτων που είχε κυλήσει αργά μεσ' απ' τη χώρα, μέρα με τη μέρα, νύχτα με τη νύχτα. Ίσως να αποφάσισε να σταθεί όταν είδε τον ήλιο και τη θάλασσα, τις άσπρες επαύλεις και τους κήπους με τις φοινικιές. Το σίγουρο είναι πως ερχόταν από πολύ μακριά, απ' τ' αντίπερα της θάλασσας...
J. M. G. Le Clézio Μόντο και άλλα διηγήματα μτφ Λήδα Παλλαντίου Χατζηνικολή, 1981
Rancière, Jacques Ο αδαής δάσκαλος : Πέντε μαθήματα πνευματικής χειραφέτησης μτφ. Δάφνη Μπουνάνου Νήσος, 2008
Το 1818, ο Ζοζέφ Ζακοτό, ένας εξόριστος Γάλλος δάσκαλος στο Πανεπιστήμιο της Λουβέν, ανακάλυψε μια αντισυμβατική μέθοδο διδασκαλίας που έσπειρε τον πανικό στη μορφωμένη Ευρώπη. Μη γνωρίζοντας φλαμανδικά, ο Ζακοτό κατάφερε να διδάξει στα γαλλικά Φλαμανδούς μαθητές που δεν γνώριζαν γαλλικά. Η γνώση, συμπέρανε ο Ζακοτό, δεν είναι απαραίτητη στη διδασκαλία, ούτε η εξήγηση απαραίτητη στη μάθηση. Τα αποτελέσματα αυτού του ασυνήθιστου πειράματος παιδαγωγικής τον οδήγησαν στη διαπίστωση ότι όλοι οι άνθρωποι είναι εξίσου νοήμονες. Βασισμένος σε αυτήν τη διαπίστωση, ο Ζακοτό επινόησε μια φιλοσοφία και μια μέθοδο που ονόμασε πνευματική χειραφέτηση, μια μέθοδο που επιτρέπει, για παράδειγμα, σε αναλφάβητους γονείς να διδάξουν οι ίδιοι τα παιδιά τους.
Με αυτό το βιβλίο ο Γάλλος φιλόσοφος Ζακ Ρανσιέρ επιτίθεται στις τρέχουσες εκπαιδευτικές και κοινωνιολογικές θεωρίες προτείνοντας μια ριζοσπαστική αναδιατύπωση των όρων εξασφάλισης της ισότητας αλλά και της ελευθερίας. OΖακ Ρανσιέρ γεννήθηκε το 1940. Μαθητής του Αλτουσέρ, δίδαξε στο πανεπιστήμιο Paris VIII και υπήρξε ο εμψυχωτής της ομάδας "Λογικές εξεγέρσεις" που ιδρύθηκε το 1975.
"Δάσκαλος είναι εκείνος που κλείνει τη νοημούνη μέσα σε έναν αυθαίρετο κύκλο απ' όπου θα βγει μόνο αν η ίδια κρίνει ότι είναι αναγκαίο"
«Δάσκαλος είναι αυτός που κρατάει τον ερευνητή στο δρόμο του, σε ένα δρόμο που τον ερευνά συνεχώς μόνος του»
...Ο σύγχρονος Γάλλος φιλόσοφος Ζακ Ρανσιέρ υποστηρίζει στο βιβλίο του «Ο αδαής δάσκαλος» ότι καμία μεταρρύθμιση, «κανένα κόμμα, καμία κυβέρνηση, κανένας στρατός, κανένα σχολείο και κανένας θεσμός» δεν πρόκειται να λύσει το εκπαιδευτικό πρόβλημα: Είναι αδύνατο, εξηγεί, να σταματήσει αυτός ο φαύλος κύκλος μεταξύ άγνοιας και επιστήμης, παιδαγωγικής πρακτικής και διδακτικής μεθόδου, αν όλες οι λύσεις προέρχονται μέσα από αυτόν τον ίδιο κύκλο. ...Μόνο με τη βοήθεια της πνευματικής χειραφέτησης μπορούν οι άνθρωποι να μάθουν «να παραλογίζονται όσο το δυνατόν πιο λογικά». Αρα, η καθολική μέθοδος που οδηγεί στη χειραφέτηση αναφέρεται στο κάθε άτομο χωριστά, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί μαζικά ούτε μπορεί να εφαρμοστεί στην κοινωνία. «Η εκπαίδευση», γράφει ο Ρανσιέρ, «μοιάζει με την ελευθερία: Δεν χαρίζεται, κατακτάται». Ο καθένας μπορεί να είναι δάσκαλος ή μαθητής και με την εφαρμογή της καθολικής μεθόδου, ο δάσκαλος μπορεί να διδάξει ακόμα κι αυτά που αγνοεί. Μ’ αυτό τον τρόπο κατάφερε ο Ζοζέφ Ζακοτό να διδάξει ζωγραφική και μουσική ενώ κάθε εισήγησή του ξεκίναγε με τη φράση «δεν έχω τίποτα να σας διδάξω, γιατί δεν ξέρω τίποτα γι’ αυτό το θέμα».