Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2007

Θανάσης Κωσταβάρας - όταν σωπαίνουν τα πουλιά βρέχουν κατράμι τα ουράνια

ΟΠΩΣ ΕΝΑ ΠΟΤΑΜΙ


στην απόλυτη σιωπή ακόμα
ακούω το σώμα σου.
Και κάτω από του φεγγαριού το αράγιστο σελάγισμα
και στ’ άγρια ουρλιαχτά μιας καταιγίδας
εγώ αφουγκράζομαι το τρίξιμο της σάρκας.
Μέσα από τα κρυφά της ρίγη
μαθαίνω τα μυστικά σου.
Τα μυστικά του κόσμου που μου τα εμπιστεύεσαι.
Σαν το νεράκι που κυλάει ανάμεσα
στα χόρτα και τις πέτρες.
Ημερεύοντας τ’ αγρίμια του δάσους
που κατεβαίνουν να ξεδιψάσουν.

Φαντασμαγορικά νερά πετάγονται απ’ τα χείλη σου.
Άσπρα λιοντάρια και γαλάζιοι πάνθηρες
παίζουν στα όνειρα σου.
Και τα φιλιά σου
ένα απέραντο λιβάδι με παπαρούνες στο λιόγερμα.

Ένα ποτάμι είσαι τελικά.
Που κατεβαίνει απ’ τα βουνά.
Χαρίζοντας δροσιά και βλάστηση
στους αναμμένους κάμπους.

Η εικόνα “http://www.dedalus.gr/images/authors/Kwstavaras.jpg” δεν μπορεί να προβληθεί επειδή περιέχει σφάλματα.
Θανάσης Κωσταβάρας (1927- 19/10/2007). Ο Θανάσης Κωσταβάρας γεννήθηκε στην Ανακασιά του Βόλου, όπου πέρασε τα παιδικά και μαθητικά του χρόνια. Σε ηλικία δεκαπέντε χρόνων, ως Επονίτης, προσχωρεί στον ΕΛΑΣ. Το 1944 τραυματίζεται σε μάχη με τους Γερμανούς. To 1946 γράφεται στην Οδοντιατρική Σχολή Αθηνών απ΄όπου και αποφοίτησε το 1954. Τον Ιανουάριο του 1949 συλλαμβάνεται στα Εξάρχεια, δικάζεται και μεταφέρεται στις φυλακές Βούρλων. Το Νοέμβριο του 1948 εκτοπίζεται στη Μακρόνησο, όπου παρέμεινε τέσσερα χρόνια. Στο χώρο της λογοτεχνίας παρουσιάστηκε το 1956 με την έκδοση της ποιητικής συλλογής Αναζήτηση. Ασχολήθηκε επίσης με την πεζογραφία και το θέατρο. Εξέδωσε 18 ποιητικές συλλογές, 3 τόμους με πεζογραφήματα και θεατρικά έργα του παίχτηκαν στην σκηνή του "Θεάτρου Τέχνης", στην "Δωδέκατη Αυλαία" και στην ΕΡΤ, στο "Θέατρο της Δευτέρας".Έργα του μεταφράστηκαν στα αγγλικά, γαλλικά, πολωνικά και γερμανικά. Ήταν μέλος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού Μανδραγόρας. Το 1986 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης, το οποίο και αποποιήθηκε.

Τίτλοι στη βάση ΒΙΒΛΙΟΝΕΤ:
  • (2003) Οι μεταμορφώσεις των κήπων , Μεταίχμιο
  • (2001) Βόλος: Μια πόλη στη λογοτεχνία , Μεταίχμιο
  • (1999) Η μακρινή άγνωστη χώρα , Νεφέλη
  • (1995) Το ημερολόγιο της αυριανής εξορίας , Νεφέλη
  • (1993) Στο βάθος του χρώματος , Νεφέλη
  • (1990) Κήποι στόν παράδεισο , Καστανιώτη
  • (1989) Ο φόβος του ακροβάτη , Νεφέλη
  • (1985) Ιστορήματα , Θεμέλιο


  • ΟΙ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ

    Και μόνο να σε κοιτάζω.
    Κι ας είναι τα μάτια μου
    δυο λυπημένα πουλιά.
    Κι ας χάνεται η φωνή μου
    πίσω από ένα φοβισμένο χαμόγελο.
    Έστω και μόνο να μ’ αξιώνεις μ’ ένα σου βλέμμα
    μου φτάνει.

    Μεταμορφώνομαι.
    Γίνομαι αέρας να σ’ αγκαλιάζω.
    Γίνομαι χάδι και ψίθυρος.

    Κι αν δεν πετάω μακριά σου, αν δεν χάνομαι
    είναι γιατί δεν μπορώ να φύγω από κοντά σου.
    Είμαι βαθιά ριζωμένος στον Έρωτα μας.
    Γίνομαι δέντρο, γεμίζω από κλώνους και φύλλα
    ανθίζω σε άσπρα και κόκκινα άνθη
    στολίζομαι μόνο για να σ’ αρέσω
    και σαν να είμαι γεμάτος αηδόνια
    σου τραγουδώ.
    Σού μιλώ σε μιαν άλλη, άγνωστη γλώσσα
    σου στέλνω απ’ τους αστερισμούς του ονείρου, μηνύματα.
    Σ’ αγγίζω σαν χνούδι•
    σαν τρυφερή αύρα, σαν από κάποιο υπερκόσμιο φως.

    Εγώ ο δειλός, ο σκοτεινός, ο αμήχανος
    σου γράφω παθιασμένα ποιήματα.